In Sobibor, het gigantische Duitse vernietigingskamp in Oost-Polen, werden alle joden binnen vierentwintig uur na aankomst van hun transport vergast. Een kwart miljoen joden van wie ruim 34.000 uit Nederland vonden er de dood. Sobibor is ook het kamp waar de grootste opstand uit de kampgeschiedenis uitbrak. Op 14 oktober 1943 kwamen zeshonderd joden die kampwerk moesten verrichten in verzet tegen hun bewakers en probeerden uit te breken. Door voortijdige ontdekking van hun vluchtpoging werden tientallen van hen nog op het kampterrein door bewakers doodgeschoten. Van de honderden die wel konden ontsnappen kwamen velen om in het mijnenveld rondom het kamp. Anderen werden door Poolse boeren of antisemitische partizanen naar het kamp teruggebracht en onmiddellijk geëxecuteerd. Slechts een dertigtal overleefde de slachting, onder wie de leider van de opstand, een officier van het Rode Leger.

Richard Rashke heeft achttien van hen bezocht, in de V.S., de Sovjet Unie, Brazilië en Israël. Aan de hand van hun dagboeken, notities, getuigenverklaringen en vooral hun levendige herinneringen heeft hij in dit boek een belangrijk stuk geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog vastgelegd. Naast het relaas van de opstand en ontsnapping schildert Richard Rashke een onvergetelijk beeld van het dagelijks bestaan in het dodenkamp van de Nazi's, dat aan het eind van de oorlog door de SS met de grond gelijk werd gemaakt.