Truus Manders, eenig kind van Boekhouder Manders en z'n vrouw, mag op ongedachte wijze gaan logeeren aan zee met een tante, die weduwe is, en haar dochtertje, een meisje van den leeftijd van Truus. Het nichtje, Nelly, is zeer verwend en grillig. Terwijl Truus bezig is in stilte haar een verrassing te bereiden op haar verjaardag, waardoor ze nog al eens bij Grietje, het visschersmeisje, moet zijn, is Nelly kwaaddenkend, en door haar achterdocht is ze de oorzaak, dat Truus van de trap valt. Na wekenlange ziekte geneest Truus. Nelly vraagt aan Truus' Moeder vergiffenis en wil die ook aan God vragen, en zoo komt alles weer in orde. Het boekje is gezellig verteld en royaal uitgevoerd, onberispelijk geïllustreerd en van keurige omslagteekening voorzien. Een lust voor de oogen. De karakterteekening is zeer geslaagd. En de strekking is uitnemend. We moeten niet alleen en niet in de eerste plaats aan eigen genoegen denken, maar vooral aan dat van een ander. Dat was het gebrek van Nelly van der Heide. Vervolgens: na schuldbelijdenis is er vergeving. Hier echter is een tekortkoming in dit verhaal. In het hoofdstuk: "Berouw en vergeving" wordt om vergeving gevraagd, "omdat de Heere mij niet vergeven wil, als ik ook u niet om vergeving vraag". Dat is goed, maar niet voldoende. Een hoofdstuk, dat speciaal over berouw en vergeving handelt, had van den eenigen grond voor vergiffenis niet mogen zwijgen. Wel in overeenstemming met den leeftijd der kinderen, maar niettemin volgens de H. Schrift had over de eenige offerande van Christus gesproken moeten worden. Die gelegenheid is evenwel niet benut. Dit is de zwakke plek van, het overigens goede boekje. We bevelen dit boekje aan, maar waarom heeft de auteur onze opmerkingen bij den eersten druk genegeerd?