Rudolf Frieling / Wilhelm Hoerner
Zondag — de eerste dag
schepping en opstanding
het begin van de week en de indeling van de kalender
Het jaar telt 365 dagen, het schrikkeljaar 366. Dat zijn gewoonlijk 52 weken van 7 dagen plus 1 dag. Wat zou er gebeuren als een kalenderhervorming die ene dag zou laten 'vervallen' en hem uit het ritme van zeven zou halen en tot een nuldag of tot wereldfeestdag zou verklaren?
Het zou een vernietiging betekenen van het nu al duizenden jaren lang, in de stroom van de wereldschepping, onafgebroken en intensief beleefde en gehandhaafde ritme van de zeven dagen. Nog steeds wordt de zevende dag van de week, de zevende dag van de schepping, door de joden gevierd als de sabbat, de dag waarop God rustte.
Op de eerste dag van de week, op Paaszondag, herrees de Christus uit de doden. Zo werd de zondag de Dag des Heren en een christelijk feit. In dit boek geven de auteurs veel informatie over het ritme van de week en laten zien hoe dit ritme onverbrekelijk verbonden is met het leven van de mens op aarde.
Walther BBhler
Ieder jaar is anders
De spirituele achtergronden van de indeling van de kalender
Ons kalenderjaar is een kunstwerk, waarin de vier grondritmen van de dag, de week, de maand en van het jaar zelf op gecompliceerde wijze met elkaar in samenhang staan. Zij zijn op bijzondere manier verbonden met alles wat zich om ons heen in de kosmos afspeelt.
Binnen het jaar kent men tal van ritmen. Dat van de maan is anders dan dat van de zon. De zon heeft jaarlijks twintig minuten meer nodig om weer op hetzelfde punt in de kosmos aan te komen. En, bijvoorbeeld, ook de vier jaargetijden omvatten elk niet precies een kwart van het jaar; het zomerhalfjaar is kosmisch gezien zeven dagen langer dan het winterhalfjaar.
Geen jaar is gelijk aan het vorige: steeds is de aardse situatie weer anders ten opzicht van de kosmos. Als een levend ritme weeft de zevendaagse week zich door het jaar heen, waarbij telkens de eerste januari op een andere dag begint; Pasen valt nu eens vroeg, dan weer laat in het voorjaar, geheel afhankelijk van de ritmen van zon en maan. Met de voorgestelde kalenderhervorming zou iedere verbinding van de aarde met de kosmische ritmen verbroken worden en zou de mens in een wereld moeten leven die bepaald wordt door een automatisch, mechanisch tijdsbeeld: hij zou Pasen moeten vieren op een dag, waarop het in werkelijkheid meestal helemaal geen Pasen is.
Walther Biffiler gaat in dit boek in op de spirituele achtergronden van-de ritmen in de kosmos, van het jaar en op de ritmen van de mens zelf. Hij laat zien hoe deze onverbrekelijk met elkaar verbonden zijn.