Tekstfragment blz. 39:
"De contessa van haar kant was verontwaardigd en verlegen. Ze begon te stamelen ....Maar ze kwam al gauw tot het besef, dat elk woord, de situatie nader omschrijvend, maar meer pijnlijk was. En droevig en verward stokte zij in haar eersten zin. Toen zei de graaf zacht tegen haar: „Ik geloof, dat je goed zult doen met eens naar Giulietta te gaan. Zeg maar niets; ga maar wat bij haar zitten. Dan spreek ik intusschen nog even met den dokter." De contessa ging. En de graaf zei zakelijk, gedwongen- en bijna barsch zakelijk, zei hij: „Wat is er aan te doen?” Er was een pauze. „Het is een moeilijk geval," zei de dokter toen. En weer zwegen beiden. Men hoorde het lichte getik van het kleine klokje. Toen, na enkele minuten, die een uur schenen, zei de dokter: „Het is een psychopathisch geval. Er is natuurlijk geen bepaalde geneesmethode. Ik kan wel zeggen: rust;en
de ware pozitie van de contessina voor haar accentueeren; maar ....zal het helpen? Het is alles heel pijnlijk ...” „Het is comisch,” zei de graaf. En hij stiet dat woord „comisch" uit met zulk een kracht en zulk een wanhopige smart, alsof één oogenblik al de ellende van uren, zoo sterk beheerscht, naar buiten drong. De dokter zag hem angstig aan. „Signor conté," zei hij, bijna smeekend. Maar de graaf had zijn strakheid al-weer herwonnen. Ze delibereerden een poosje; maar de dokter had eigenlijk niet veel raad te geven. Gelijk meer voorkomt, en zelfs in minder wonderbare gevallen. Hij bracht dan nog maar een bezoekje aan de zieke in bed, ried bij herhaling tot kalmte en rust; en zou ’s avonds terugkomen „tegen een uur of zeven.” Jawel. De ouders bleven in zwijgende vertwijfeling achter."

INHOUD:

De Man, de Vogeltjes en het Meisje 7
De zeer wonderlijke Liefdesgeschiedenis van de Contessina di Miscatone 23
Jopie, de Pop en de Liefde 51
Mijn Grootvader 67
De starre Nacht 79
De Onderhandeling 91
Boefje 105
Cornelis en Cornelia 117