Blz. 383: De meerderjarigheid van het ontstaan der soorten, door prof. T.H. Huxley
Blz. 417: Charles Darwin herdacht, door Prof. J. Moleschott
Darwin’s Biologische Meesterwerken, 6e deel

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0

Recensie Vox studiosorum; studenten weekblad, jrg 16, no. 1, 16-01-1890:

BOEKAANKONDIGING. Door de uitgevers Gebrs. Cohen te Arnhem is de inteekening open gesteld op eene goedkoope geïllustreerde — en zij is werkelijk zeer goedkoop — uitgave van Darwin’s Biologische Meesterwerken, met aanteekeningen bewerkt door Dr. H. Hartogh Heys van Zouteveen en Dr. T. C, Winkler, die zich beiden reeds vroeger verdienstelijk hebben gemaakt door ’t vertalen van zijne hoofdwerken.
Deze reeks zal bevatten: Het ontstaan der soorten door natuurlijke teeltkeus, Het varieeren van huisdieren en cultuurplanten, De afstamming van den mensch en de seksueele teeltkeus, Het uitdrukken der gemoedsaandoeningen bij den mensch en de dieren en de Kleine biologische geschriften ; het derde en het laatste werk zijn tot dusverre niet in onzen taal overgezet.

Vooral „Het uitdrukken der Gemoedsaandoeningen” belooft belangrijk te worden, doordat Darwin’s zoon aan den bewerker de nagelaten onuitgegeven bouwstoffen zijns vaders ter beschikking heeft gesteld. De Darwinistische evolutieleer heeft dusdanigen invloed op de gansche hedendaagsche wetenschap en beschouwing uitgeoefend, dat me nigeen, die gaarne met den grooten denker en zijne verreikende theo riën kennis wil maken, doch er voor terug deinst zijne werken in ’t oorspronkelijk te bestudeeren, deze gelegenheid met beide handen zal aangrijpen.

Het is van algemeene bekendheid, dat Darwin in zijne betoogen zóó eenvoudig en helder is, dat het den schijn heeft alsof hij zich richt tot hen, die geheel vreemd zijn op ’t gebied der natuur wetenschappen; hij bouwt zijne hypotheses van steen tot steen op; zijn veelomvattende blik behoedt hem voor eene eenzijdige opvatting en bij geen gelegenheid aarzelt hij mogelijke tegenwerpingen op te sommen om ze daarna te weerleggen; vandaar dat leeken zonder bezwaar zijne bewijswering kunnen volgen, ja zelfs in staat zijn een zelfstandig oordeel over zijne leer te vellen. B. de H