De reclame is in opspraak, permanent, al eeuwen. Vanuit christelijke en ‘algemene’ ethische overtuigingen worden de reclame allerlei verwijten naar het hoofd geslingerd: de reclame maakt de mensen egoïstisch, materialistisch. De reclame wekt onbekende begeerten, schept onnodige behoeften, kweekt hebzucht en luxedrift. De reclame liegt zoals het gedrukt staat, is brutaal, speelt op lage instincten van de mans en, wat het ergste is, ze maakt dingen duurder dan nodig is. In dit boekje wordt nagegaan waar die klachten vandaan komen, hoe de reclame er zich tegen verweerd heeft, de eeuwen door en welke ethische vragen er na kritische beschouwing nog overeind blijven staan. Eén rode lijn loopt door alle hoofdstukken: het schoppen tegen reclame doet ietwat huichelachtig aan. De reclame is een belangrijke, maar toch slechts één motor in onze geweldige consumptiemachine. Bezwaren vanuit individuele en sociale ethiek moeten zich niet alleen tegen de reclame, maar tegen het maatschappelijk stelsel in zijn geheel richten: wij houden, producenten en consumenten, samen een stelsel op de been waar de reclame bijhoort als de poten onder een stoel. Daar komt nog bij: is de mens in wezen wel zo verschrikkelijk anti-reclame als hij zich voordoet? Zit in al die kritische uitingen niet ook een brokje huichelarij? Als we eerlijk zijn tegen onszelf: behoort de reclame niet tot het het ‘bevredigingsapparaat’ van ons welvaartsleventje en voelen we ons in diepste wezen niet gestreeld, gevleid en geamuseerd door de reclame? Is de reclame niet de hofnar van Koning Klant?