Zeer frisse band en schone witte bladzijden. Stofomslag iets verschoten met kleine vlekjes op de achterkant; de randen zijn licht gerafeld. Een stevig gebonden en aantrekkelijk exemplaar.

Recensie: Opwaartsche Wegen, Jaargang 11 (1933-1934)
Redding door Herman Robbers. N.V. Uitgevers-Maatschappij Elsevier, Amsterdam. 1933.
‘Redding’ lijkt zo op het eerste gezicht wel een Engelse feuilleton-roman. De effectenhandelaar Lunsing, vijftig jaar oud en vader van drie kinderen, wil enkele dagen rust hebben en zoekt die heel alléén in een zomerhuisje van een van zijn vrienden. Maar in ditzelfde zomerhuisje verblijft, zonder dat iemand het wist, nog een andere gast, het jonge meisje Greetje de Bock, door haar stiefvader belaagd en daarom het ouderlijke huis ontvlucht. Lunsing neemt op zich het meisje over de grens te helpen, maar deze belofte brengt hem in vele avonturen; de reis wordt nu eens verhaast, dan weer vertraagd door politie-onderzoek, een poging tot chantage, ziekte. Tenslotte gelukt het plan toch; Greetje wordt ongedeerd aan kennissen in Zwitserland afgeleverd.

De wereld denkt er het hare van; de geschiedenis is er waarlijk ook vreemd genoeg voor. Doch Lunsing gaat vrijuit; wel heeft hij een warme genegenheid opgevat voor het meisje, maar hij heeft daar met geen woord van gerept en toen Greetje hem heel op 't laatst vertelde dat in Zwitserland onder meer een jong ingenieur haar wachtte, die heel veel van haar hield en zij van hem, heeft hij haar aan die ingenieur afgestaan en is zelf de weg terug gegaan, naar een goedmoedige maar onbenullige vrouw en hyper-moderne kinderen die hij niet begreep, en gnuivende zakenvrienden.

Robbers is er in geslaagd dit avonturenverhaal psychologisch te verdiepen! Dat zal hem niet meegevallen zijn, want het geval dat hij stelde was wel zo op het pikante af avontuurlijk, dat het de schrijver in de psychologische uitbeelding zeer belemmerde. Het was, psychologisch gezien, een dans op het slappe koord. Die Robbers ondertussen meesterlijk volbracht! Althans wat Lunsing betreft. Die aanvaarden we, geheel. Greetje de Bock is veel minder; haar naïviteit lijkt ons al te overdreven. Bij iemand die zulk een lastige stiefvader heeft, zullen de onschuldgevoelens grondiger verstoord moeten zijn dan ze bij Greetje waren. En ook de hyper-moderne kinderen van Lunsing zijn niet naar het leven. Wat Robbers van hen ziet en beschrijft, is alleen maar de lichtelijk karikaturale buitenkant.

Het geslacht dat nu jong is, valt blijkbaar buiten de gezichtskring van de schrijver; op een figuur als Lunsing echter vermag hij het volle licht te laten vallen, en één zo'n figuur draagt een heel boek.
J.H. (=Jacob Haantjes)