De bloesemtherapie is begin vorige eeuw ontwikkeld door de Engelse arts dr. Edward Bach. Met zijn pleidooi voor een meer holistische geneeskunde was hij zijn tijd ver vooruit. Inmiddels wordt de Bach-bloesemtherapie al vele jaren in veel landen gepraktiseerd.

Als wij ziek zijn, voelen en denken wij anders dan wanneer we gezond zijn . We zijn angstiger, teruggetrokkener, verbitterder, eigenzinniger of ongeduldiger. We zien de wereld vanuit een negatief perspectief of, zoals dr. Edward Bach het formuleerde: we zijn in een situatie waarin we ons afkeren van ons eigen hogere zelf.

Edward Bach werd geboren in 1886. Hij studeerde medicijnen en werd een gerenommeerd bacterioloog. Weer later werkte hij ook als homeopaat. In 1930 stopte hij echter plotseling met zijn lucratieve praktijk in Londen om in de vrije natuur de remedies te gaan zoeken om 'de ware oorzaken van ziekten te genezen'.

Dr. Bachs mens- en ziektebeeld waren destijds in alle opzichten afwijkend van de in die tijd gangbare ideeën. Om te beginnen maakt hij onderscheid tussen ziel en persoonlijkheid. Daarbij was de ziel voor hem iets onsterfelijks, onze goddelijke essentie en verbinding met de kosmos, terwijl hij de persoonlijkheid zag als iets tijdelijks, als het karakter en de aardse verschijning van de mens.
De mens bezit volgens dr. Bach in aanleg tal van positieve eigenschappen zoals zachtmoedigheid, doorzettingsvermogen, moed, vastberadenheid etc., maar die moeten de gelegenheid krijgen om tot ontwikkeling te komen.
Gezondheid is daarom voor Bach de toestand waarin het levensplan van de ziel met behulp van de persoonlijkheid kan worden verwezenlijkt en alle positieve eigenschappen aan het licht kunnen komen.