Voorwoord vooraf van de auteur

De daad van de bemanning van de Pelikaan, de retourvlucht in wereldrecordtijd tusschen Amsterdam en Batavia in een gewoon lijntoestel, een daad, welke alleen volbracht worden kon door de meest volstrekte zelfopoffering van de geheele bemanning, deze daad heeft een golf van vreugde, ontroering, trots door ons volk doen gaan.
De tegenslag met de Zilvermeeuw had plotseling de wilskracht bij de bemanning tot het uiterste gespannen. Toen zij met de Pelikaan in den kouden nacht verdwenen, had zij den wensch en de hoop van Plesman meegekregen, de reis mogelijk in zes dagen te doen. Nauwelijks in de lucht, smeedden de piloten een schier bovenmenschelijk, maar vastberaden plan. Soer had terstond in de cabine, af en toe overleg plegend met
Smirnolf in de stuurhut, het schema van de Zilvermeeuw omgewerkt voor het gewone lijntoestel, waarmede zij nu in de lucht zaten. Alle nachtrust, ter aarde te genieten, was er eenvoudig uit geschrapt, waarmede de marconist en de mécaniciën ook zonder aarzelen instemden. Zonder oponthoud, dat niet door de vlucht geboden werd, werd de tocht daarna volbracht. Heen en terug.
Het Nederlandsche volk was zich Maandag 18 December nog niet bewust, dat de bemanning een grootsche reis ging volbrengen. Pas in enkele avondbladen van Woensdag 20 December begon het bewustzijn door te dringen: zij vliegen dag en nacht door. Donderdags werd ons alles duidelijk en plotseling greep de spanning ons volk aan. Vrijdags kon het uitbarsten vreugde, hier en in het Indische deel van het Rijk, want de Pelikaan was veilig geland na een reis in wereldrecordtijd. De spanning herleefde tijdens den terugtocht. De wenschen en gebeden van een geheel volk vergezelden de bemanning. En weergaloos in de gfeschiedenis was welhaast de ontroering en de vreugde, waarmede zij op vaderlandschen bodem werd ontvangen. De mannen hadden wederom in wereldrecordtijd gereisd, wederom met uitschakeling van eigen wenschen en behoeften. Moesten deze dagen van spanning en vreugde nu zoo spoedig weer in het vergeelboek gaan? Nimmer heb ik sterker de vergankelijkheid gevoeld van het dagelijksche werk van onze pers, als in en na deze dagen Daarom rees en rijpte het plan, het voornaamste van hetgeen over deze Pelikaanreizen geschreven was, aangevuld met zooveel mogelijk foto's als een herinnering, ja, een historisch document, in boekvorm te verzamelen. Zelf heb ik alles met genoegen herlezen. Moge de leus worden: in elk huisgezin een Pelikaan-boek! Het is lectuur, welke oud en jong vooral later nog eens graag herlezen zullen!

Delft, Januari 1934
VAN DE POL