Het openbare leven is de afgelopen decennia flink aan het veranderen en daarmee ook het denken over mensen en de samenleving. Uiteraard is dit van invloed op de beroepspraktijk in mensgerichte beroepen en functies. Het heeft ook consequenties voor de opleidingen en voor professionele begeleidingsvormen als supervisie en coaching.Een opvallend aspect in het veranderende denken en beleven van velen is de onmiskenbaar groeiende belangstelling voor vragen naar de zin van het bestaan, persoonlijke spiritualiteit en morele bezinning.Er blijkt behoefte aan aandacht voor 'trage vragen', als tegenwicht in de overheersende tendens van op rationaliteit en efficiëntie gerichte benaderingen. Zelfs in op de persoon gerichte hulp– en dienstverlening lijkt die tendens nogal eens te prevaleren boven oprechte betrokkenheid, de 'menselijke maat'.Dit boek is bedoeld als (nadere) kennismaking met pastorale supervisie. Vanuit de vraag naar de verhouding tussen 'supervisie algemeen' en 'pastorale supervisie' zijn er tien bijdragen van ervaren pastoraal supervisoren en docenten. Specifieke dimensies voor de benadering in het pastorale beroep en daarmee ook in supervisie zijn onder meer: de aandacht voor levens– en bestaansvragen, het persoonlijke levensverhaal, spiritualiteit en zingeving, moraliteit/ethiek en presentie, het betrokken willen zijn bij mensen in existentiële nood.Hoewel de auteurs schrijven vanuit christelijk geïnspireerde visies op supervisie aan de (beginnende) professional, lijkt hun boodschap goed aan te sluiten bij de algemene interesse in existentiële bezinning, ethiek en andere vragen, samengevat in het kernbegrip spiritualiteit.