4e druk
Een muzikaal prentenboek.
Twee opnames: een gesproken en een instrumentale versie.

Het is een geruststelling. Sprookjes beginnen met 'Er was eens', er komen drie zonen in voor, drie varkens of desnoods drie veren, er wordt lieflijk in gekust en na afloop nog lang en gelukkig in geleefd. Op die wetmatigheden vormt het minder bekende Slowaakse sprookje 'Berona' op het eerste gezicht geen uitzondering. Een koning heeft drie zonen. Hij geeft ze de opdracht om de gouden appels die om middernacht aan de mooiste boom uit de koninklijke tuin groeien te plukken. Drie nachten, drie pogingen - tot zover wordt de regel van drie gevolgd - maar dan verschijnt het wondermooie meisje Luna. Zoals het in een sprookje past, moet er nu gekust en na afloop nog lang en gelukkig geleefd te worden, maar in 'Berona' duikt meer tragiek op dan gewoonlijk, met een onzekere zoektocht, waar tranen van verdriet en drie duivels (ja, drie) die roet in het eten dreigen te gooien.
(tekst achterzijde)

Bekroond met de Gouden Uil in 2001.
Hoe drie verschillende kunstdisciplines hetzelfde verhaal even schitterend kunnen vertellen. (uit het Juryverslag)

Bart) Moeyaert (1964) is een Belgisch schrijver.
Moeyaert debuteerde op 19-jarige leeftijd met het autobiografische Duet met valse noten (1983).
Moeyaert schreef eveneens enkele toneelstukken en scenario's. In 1990 schreef hij zijn eerste musical (een bewerking van zijn boek Duet met valse noten) in opdracht van Theater Leen Persijn en in 1995 werd de verfilming van zijn eerste scenario (Maria zorgt voor ons) uitgezonden. In 1999 ging het theaterprogramma Broere, met Moeyaert en Caroline Deutman in première en in 2000 werd Moeyaerts tweede scenario (Mijn hart dat tikt) uitgezonden. Een jaar later verscheen Moeyaerts toneelstuk Rover, dronkeman in opdracht van Theater Luxemburg.

Zelf stond Moeyaert steeds vaker op het podium als voorlezer/auteur (in Broere), als verteller (in De Schepping en in Olek schoot een beer) en een enkele keer als acteur (in Bremen is niet ver). In 1995 schreef Moeyaert in opdracht van De Standaard Magazine, het weekendmagazine van de krant De Standaard, een eerste artikel over design. Tot 31 oktober 1997 verscheen elke maand een stuk. In september 2000 schreef hij voor De Standaard Magazine verhalen over De gans en zijn broer, met Gerda Dendooven als illustratrice. Tot 25 juni 2002 verscheen er tweewekelijks een verhaal.

Gerda Dendooven (1962) is een Belgische kunstenares, die vooral bekend is geworden door haar boekillustraties.
Ze illustreert en schrijft ze kinder-, jeugdboeken en theaterstukken. Dendooven werkt voor verschillende uitgeverijen, tijdschriften en in opdracht. Zelf speelt ze ook theater in het theatercollectief "Jenny"
Dendooven heeft een stijl die onmiddellijk herkenbaar is door sfeer en compositie, kleurharmonie en kleurvervreemding. Met verhoudingen en perspectief wordt geen rekening gehouden. In haar tekeningen staan de mensen centraal, interieurs worden enkel gesuggereerd door attributen. Ze maakt gebruik van archetypen (De Moeder, De Dokter) en van humor. Voor elk boek zoekt ze de meest geëigende technieken en lijnvoering. Daarbij werkt ze het meest met grafietpotlood en waterverf of kleurstiften.
(bron: Wikipedia)

sprookjes - Slowakije - sprookje van Božena Němcová