De verhouding tussen redelijk denken en religious leven en beleven blijft de gemoederen bezighouden. Vaak staan bijvoorbeeld de uitspraken van de empirische wetenschappen op gespannen voet met religieuze dogmas. Maar ook op politiek gebied strijden religieuze en seculiere visies om voorrang. Mag religie in het publieke leven ook een rol spelen en zo ja, op welke manier?

Dit boek geeft een kritische inleiding op de filosofische begrippen die centraal staan in discussies over deze thematiek. Het gaat niet alleen in op de hedendaagse discussie, maar ook op de historische ontwikkeling ervan. Achtereenvolgens komen kentheoretische, ethische en sociaal-politieke aspecten aan de orde. Het eerste aspect betreft onder meer de verhouding tussen wetenschappelijke kennis en religieuze openbaring en de status van godsbewijzen. Het tweede heeft betrekking op de rol die religieuze ervaring en wetenschappelijke kennis spelen als bronnen van zingeving. Het derde gaat vooral over vragen ten aanzien van secularisering (ontkerkelijking) en secularisme (scheiding van kerk en staat). De nadruk ligt op de grote monothe ische religies, maar ook andere religieuze tradities passeren de revue, zoels boeddhisme, hindoe e en confucianisme.
Aansluitend biedt dit boek een bloemlezing van klassieke teksten van Anselmus, Aboe Nasr al-Farabi, John Locke, Immanuel Kant, ile Durkheim, Charles Taylor en Michel Foucault.