In oktober 1992 ontving de van St.-Lucia afkomstige, thans in Amerika wonende toneelschrijver en dichter Derek Walcott de Nobelprijs voor literatuur. Ook in Nederland was Walcott, dank zij onder meer een optreden op Poetry International, toen al geen onbekende meer. Walcott’s hoofdwerk is het in 1990 verschenen Otneros, een majestueus Cari- bisch epos in vierenzestig hoofdstukken. Walcott beschrijft daarin onder meer de lotgevallen op en om St.-Lucia van de vissers Achilles, Hector en Philoctetes en van het Engels-Ierse echtpaar Plunkett, hij varkensfokker en zij orchideeënkweekster op St.-Lucia. Een deel van Otneros speelt zich ook af in de Verenigde Staten, waar Walcott doceert aan de Universiteit van Boston.
In een machtig stromende, zangerige taal evoceert dit gedicht de bijzondere aard en geschiedenis van de Caribische cultuur. Het eilandenrijk van de Cariben deed Walcott onweerstaanbaar denken aan het eilandenrijk waar Homerus zijn werk liet spelen. Op vrijmoedige wijze hanteert Walcott motieven en citaten uit Homerus’ werk, maar verder gaat elke vergelijking mank. De kleurrijke, vitale Caribische wereld, met haar koloniale geschiedenis en haar schat aan verhalen, sagen en mythen, tintelt en schittert, danst en glanst in dit unieke epische gedicht.
De dichter Jan Eijkelboom, de eminente vertaler van gedichten van onder anderen Philip Larkin, John Donne en Craig Raine, kent Walcott en diens werk al ja- ren. Hij bleek de ideale vertaler voor dit monumentale episch-lyrische meesterwerk. Tijdens het vertalen leerden acteurs en actrices van het Rotheater Ome- ros uit het hoofd, waarna ze het - fragment na fragment-opvoerden in de Rotterdamse Schouwburg. De VPRO- radio zond de vertaling van het epos in zijn geheel uit in juni 1993.