In toenemende mate laten mensen die werkzaam zijn in de zorg, het pastoraat en de psychotherapeutische praktijk, zich inspireren door de zogeheten contextuele benadering. Grondlegger van deze stroming is I. Boszormenyi-Nagy. In het Nederlands taalgebied hebben Hanneke Meulink-Korf en Aat van Rhijn het gedachtegoed van de contextuele benadering programmatisch gestalte gegeven in hun publicaties (bijvoorbeeld in De onvermoede derde. Inleiding in het contextueel pastoraat, 2de druk 2005). Een belangrijk kenmerk van de contextuele benadering ligt in het betrekken van de familie (de context) in de behandeling van een persoon.
Op tal van gebieden werken pastores, samen met degenen die zij begeleiden of behandelen, vanuit een contextuele optiek. Het gaat dan om werk binnen het justitiepastoraat, in ziekenhuizen, binnen kerkelijke gemeentes, in interculturele situaties en om het werken met verstandelijk belemmerden en andere specifieke groepen. In de loop der jaren is een groot reservoir aan ervaringen en ervaringsverhalen ontstaan. Nieuwe vragen en dilemma's zijn eveneens opgekomen. In dit op de praktijk gericht en vanuit de praktijk ontstane boek komen de ervaringen van een achttiental pastores bijeen. De lezer krijgt daarmee een boeiend inkijkje in het therapeutisch en pastoraal werk vanuit contextueel perspectief. Inhoudelijke aspecten, zoals de bronnen van vertrouwen in familie en in geloofstraditie, komen aan de orde. De auteurs geven ook aandacht aan de vraag hoe de contextuele benadering verder ontwikkeld kan worden.
Marianne Thans is theoloog en contextueel trainer/therapeut. Zij werkt onder meer als opleider bij de postacademische opleiding Contextueel pastoraat.