Pb, grote in-8, 576 pp., index/register.
Het origineel (1986) telde meer dan 1.000 pagina's.

Van de backcover:
Dit boek is geen akte van beschuldiging en geen pleidooi van een verdediger. Het is ook geen oordeel, noch in juridisch noch in historisch opzicht. Het is het verhaal van de Rote Armee Fraktion (of Baader-Meinhofgroep, volgens de Duitsemedia), die haar wortels heeft in de studentenprotesten van de jaren zestig. De officiële aftrap kent twee momenten: een algemene, met het doodschieten van student Benno Ohnesorg door de politie tijdens een demonstratie tegen de sjah van Perzië in juni 1967 en een specifieke, met de bevrijding van Andreas Baader in mei 1970, die toen gevangen zat in verband met de brandstichting in een warenhuis, als protest tegen de Viëtnamoorlog. De ‘oorlog van zes tegen zes miljoen’ (aldus Heinrich Böll) leidde tot een ongekende mobilisatie van de Duitse overheid en haar veiligheidsdiensten, uitmondend in de ‘Duitse herfst’, waarin het geweld van de RAF haar hoogte (of diepte-)punt bereikte met de kidnapping van Hanns Martin Schleyer, en de kaping door Palestijnen van een Lufthansavliegtuig, beiden uitgevoerd om gevangen RAF-leden vrij te krijgen. Nadat de kopstukken van de RAF vernamen dat Duitse speciale eenheden het vliegtuig in Mogadishu bestormd hadden en de kapers waren doodgeschoten, pleegden Andreas Baader, Gudrun Ensslin en Jan-Carl Raspe volgens de Duitse overheid zelfmoord, hetgeen door velen nog altijd betwist wordt. Het Baader Meinhof Complex vertelt het fascinerende verhaal van een groep jonge mensen die uit verontwaardiging over de steun van het Westen aan de oorlog in Viëtnam, het uitblijven van denazificatie in (West-)Duitsland en de onrechtvaardigheden van de kapitalistische maatschappij tot geweld overgingen en met bommen, kidnapping en moord de strijd aanbonden met de Duitse staat.

‘Hét standaardwerk over de Rote Armee Fraktion ... Het interessante van het boek van Aust is dat het politiseert; dat het de RAF in het politieke en maatschappelijke Umfeld van destijds plaatst. Inderdaad een complexe tijd, net na de benepen jaren vijftig, met sluimerende hervormingen en op de achtergrond dat vreselijke en onverwerkte verleden van de Tweede Wereldoorlog’, schreef Joost van der Vaart in NRC.