In het begin van de vorige eeuw ontstonden verschillende politieke stromingen die diepe sporen hebben achtergelaten. Er doken uiteenlopende extremistische ideeën en concepten op die tot ‘de enige en juiste’ ordening van de samenleving wilden komen. Het nationaal-socialisme beleefde onder leiding van Adolf Hitler een snelle opmars. Zijn organisatie, een überstreng en strikt systeem, leunde op grondigheid, kwaliteit en een volgzame massa. Het belang van het individu werd geheel uitgeschakeld. Het heeft gelukkig niet tot de ‘heilstaat’ geleid die het voorspelde, hoewel er miljoenen mensen in geloofden.
Op zichzelf kleine, ongeorganiseerde en schijnbaar onbetekenende krachten ontdekten de ware misdadige identiteit van het nazisme en hebben (mede) bijgedragen aan zijn ondergang. Mensen zoals Edzard van Delden waren in staat om met hun levenskracht een enorme energie voort te brengen, die tot de val van de misdadigers en het systeem leidde. Een zeer bijzonder en bijna niet te bevatten feit.
De Beethovenfout is gebaseerd op het dagboek dat Edzard van Delden bijhield tijdens zijn gevangenschap. Ron de Vos ordende de handschriften tot een verhaal, dat zelfs meer dan zestig jaar na dato beklemmend dichtbij komt. Zo is een uniek tijdsdocument ontstaan, dat het lijden van een individu universeel maakt. En hoe meer je leest, hoe meer je beseft hoe groot alle individuen bij elkaar waren; hoe groot hun lijden was, maar ook hun kracht, hun moed en hun geloof ...