Randen van de omslag licht beschadigd en verschoten. Bladzijden egaal verkleurd vanaf de randen. Stevig geniete brochure.

Tekstfragment 1 (blz. 6):

"DE WONINGWET.
Toen het Gemeenteprogram der Sociaaldemokratische Arbeiderspartij, op 2 en 3 April 1900, werd aangenomen, bestond de Woningwet nog niet, anders had dat program daaromtrent zeker duidelijke regelen aangegeven.
Er is ternauwernood één ander arbeidersbelang grooter dan dit en, wij weten het maar al te wel, het is met het wonen der arbeidersklasse in Nederland, zoo bitter, bitter slecht gesteld.
In mijn boekje „Gelukkig Holland” heb ik de woningellende aldus gekonstateerd:
„Welke eischen stelt gij aan een fatsoenlijke woning? Toch zeker dat een gezin met kinderen minstens heeft: één ruime huiskamer, een keuken en een slaapkamer. Dus minstens drie vertrekken. Ontbreekt de keuken, dan moet er in de huiskamer worden gekookt, gewasschen en dergelijke meer, waardoor het propere en gezellige van de huiskamer afgaat. Moet er in de huiskamer worden geslapen, dan brengt dat, vooral 's avonds, rommeligheid teweeg. Men kan zich, om de slapende kinderen, niet vrij bewegen, kortom, het aangename van gezellig samenzijn, lijdt er veel onder. De man heeft geen plekje in 't huis waar hij rustig kan lezen of studeeren, ook een schadepost. De minimum-eisch die aan een woning moet worden gesteld, is dus drie vertrekken. Voor een gezin met grootere kinderen is dat al dadelijk te weinig."

Tekstfragment 2 (blz. 27):
"Bij het woningvraagstuk is reeds erop gewezen hoe de ter hand neming van het bouwbedrijf, te beginnen met haar eigen werk en met de arbeiderswoningen, op den weg der Gemeente ligt. De grondexploitatie in en om een stad hoort aan de Gemeente. Het brandverzekeringsbedrijf hoort gemeentebedrijf te zijn. Hoewel niet als „bedrijf” dient de Gemeente te zorgen voor gratis rechtskundig advies voor wie het noodig heeft, en dient zij in afwachting, de bureaux voor arbeidsrecht zooals die thans reeds in alle grootere plaatsen door de vakvereenigingen zijn opgericht, en die zoo nuttig werken, te subsidieeren, die bureaux welke door de Ongevallenwet reeds een belangrijke taak hebben, die zeker nog veel belangrijker zal worden als de wet op het arbeidskontrakt en eventueel de ziekteverzekering in werking is. Zoo heeft de Gemeente hare sociale taak uit te breiden en door dezen vorm van gemeenschappelijk bedrijf het algemeene maatschappelijk bedrijf, waarin de arbeid ten nutte van allen wordt verricht, voor te bereiden."

Tekstfragment 3 (blz. 30):
"....Kortom, de lijn voor de sociaaldemokratische belastingpolitiek is: eenvoud, geen verwarrende middenstandsbelastingen, belasting naar draagkracht, d. w. z. de rijken veel, de minder gegoeden wat, de armeren weinig, de armen niets, ook niet langs omwegen van verkapte accijnsen. Dat vordert de billijkheid, en zóó hoort het in een gezonde gemeenschap."