In onze post-christelijke samenleving worden godsdienst en levensbeschouwing nauwelijks nog met gezag overgeleverd. Dat geeft een grote ruimte om open van God te denken en te spreken, maar dan zijn er natuurlijk ook voorstellingen nodig die het overdenken waard zijn. Het oude cliché van God als een persoon, die vanuit de hemel alles bekijkt en beschikt, leeft niet meer. Daarom worden in dit boek drie manieren beschreven waarop nog wel van God gedacht kan worden.

In drie delen wordt het gedachtegoed behandeld van Plotinus (204-270), een platonistische filosoof die grote invloed uitoefende op Augustinus, van de Duitse dichter Rilke (1875-1926), die in zijn vroege werk veel over God schreef, en van de joodse filosoof Hans Jonas (1903-1993), die zich na een lange carrière richtte op de vraag naar God.

In de filosofie van Plotinus wordt God beschreven als het Ene, onkenbaar en boven het bestaan verheven, aan wie alle dingen deelhebben. De weg naar God is daarom geen weg naar buiten, maar een weg naar binnen, want daar kan de Ene worden aanschouwd.

Rilke beschrijft God als een duistere God, die niet boven de wereld verheven is, maar diep daaronder verborgen ligt. Wij staan tegenover de ongearticuleerde, niet-ge•ndividualiseerde, dragende macht van God, die door onze verbeelding uit zijn duisternis aan het licht kan komen.

Volgens Jonas is God de geest, die zich zonder enig voorbehoud heeft uitgeleverd aan het worden van het zijnde. God heeft zich volledig in het wereldavontuur uitgeschonken en weggegeven. Het is nu aan mensen om God te helpen en de geest te redden.