Een ode aan het ongezegde van de binnenwereld van de dansende\nmens\n \nEddy Becquart is danser, choreograaf en beeldend kunstenaar. Zijn hele leven al vult hij\nboeken met tekeningen, schilderingen, foto’s en collages. Het zijn persoonlijke schetsboeken\nmet vluchtige teksten en verbeeldingen van dansbewegingen. Inmiddels zijn het er zoveel\ndat ze een bescheiden museum zouden kunnen vullen.\n \nVoor de jonge Eddy, die op 17-jarige leeftijd ging dansen, waren de boeken ‘draagbare\nlaboratoria’. In de loop van de tijd werden zij zijn leermeesters. De honderden krabbels en\nafkortingen zijn allemaal betekenis gaan dragen. Zij getuigen van de veelheid en complexiteit\nvan het leven, dé uitdaging voor wie wil waarnemen, denken, verbeelden en dromen.\n \nHet boek dat de kunstenaar en de Bijzondere Boeken Brigade samenstelde uit meer dan\nveertig dans-, teken-, werk-, schetsboeken is een open uitnodiging. Je zult geen fysiek\nbeschrijvende danstaal vinden, maar de beelden die de kunstenaar zag tijdens het\nmomentum van een dansbeweging. Zij waren het die hem inleidden in de filosofie van het\nfysieke lichaam en de menselijke psyche. Zij vormen een nieuw en hybride geheel van\ntransformerende beelden. In het boek worden ‘fruitige lichamen en anatomische\nlichamelijkheid’ zo een boeiend kruispunt voor een discussie over natuur versus cultuur. Het\nbegrip ‘aemulatio’ leidt naar het besef van het vermogen om echo’s te horen uit een ver\nverwijderde ruimte en tijd. En in de wereld van de ‘palissade’ ontdekt de kunstenaar in zijn\noneindige variaties de grip en omvatting van ‘het leven met doorlaatbaarheid’.\n \nVolgens de kunstenaar is het een boek geworden om te openen alsof je met een\nvoorzichtige stap, behoedzaam de deur opendraaiend, ergens binnen gaat. Alsof je een\nbezoek brengt aan een lang vergeten zolderruimte. Maar ook een boek als een bloemenvaas\nvoor de ziel: \n \n‘Zij bewaart en behoudt de diverse dimensies van het leven, enkel daar waar lijnen\nverworden tot spierbewegingen, waar in zelfreflectie beelden tot taal kunnen transformeren\nen het narratief een aanzet kan zijn tot verder bewegen.’22