Het boek Utrecht en de cholera 1832–1910 van P.D. 't Hart onderzoekt de impact van cholera-epidemieën op de stad Utrecht gedurende de 19e en vroege 20e eeuw. Het behandelt de medische, sociale en bestuurlijke reacties op deze uitbraken, evenals de gevolgen voor de stedelijke ontwikkeling en volksgezondheid. De eerste cholera-epidemie in Utrecht vond plaats in 1832, toen de ziekte vanuit Azië via Engeland naar Nederland kwam. De stad werd getroffen door meerdere epidemieën, waaronder die van 1848/49, 1853/55, 1859 en 1866/67. In totaal werden ongeveer 7.600 mensen in Utrecht getroffen, waarvan bijna 4.800 overleden, wat neerkomt op een sterftepercentage van ruim 60% .Het stadsbestuur reageerde met maatregelen zoals het inrichten van cholerahospitals, het verdelen van de stad in districten met toegewezen artsen, en het verstrekken van soep en financiële steun aan armen. Desondanks waren de medische kennis en hygiënische omstandigheden in die tijd beperkt, wat bijdroeg aan de hoge sterftecijfers. 't Hart plaatst deze epidemieën in een breder sociaal en historisch kader, waarbij hij de invloed van cholera op de stedelijke infrastructuur en het publieke gezondheidssysteem onderzoekt. Het boek biedt daarmee inzicht in de uitdagingen waarmee Utrecht werd geconfronteerd in een tijd van beperkte medische kennis en middelen. Utrecht en de cholera 1832–1910 is een waardevolle bron voor historici en geïnteresseerden in de medische en sociale geschiedenis van Nederland.