Band 1 1316 - 1559:

1419 De stad in goeden doen
De stad was in deze tijd in zeer goeden doen en bloeide uitzonderlijk. Ze had een goed bestuur en een groot aantal goede burgers, die eendrachtig onder elkaar en vreedzaam met hun buren leefden. De raad bestond grotendeels uit adel, waaronder de Heemskerken, de Albouten, de Noordwijken, en de Banjaerden - geslachten die nu bij ons zijn uitgestorven - de voornaamste waren, of uit geleerde personen, die met grote kennis bestuurden en de welvaart van de stad uitzonderkijk goed behartigden. Hierdoor was er welvaart op het land en goede handel op zee, zodat de stad door al deze zaken in korte tijd alle andere West-Friese steden (hoewel sommige veel ouder waren) voorbijstreefde en de eer verkreeg de voornaamste te zijn.

Hoe Hoorn van iets kleins een stad wordt, waarin men huizen, kerken en kloosters bouwt en versterkingen aanbrengt. Over binnenlandse twisten tussen Hoeken en Kabeljouwen, het oproer van het Kaas- en Broodvolk en oproer in de stad vanwege de accijnzen. Invallen van buiten, interne twisten, dijkdoorbraken en mislukte oogsten bezorgen de mensen veel honger en ellende. De echte bloeitijd moet in 1559 nog komen.

Band 2: 1560 - 1629

1573 De onzen verzuimen de vijand te achtervolgen
Maar omdat zij zeer veel gewonden hadden en de nacht op handen was, vonden velen dat geen goed idee, hoewel sommigen er sterk op aandrongen. Met name onze burgemeester Dirck Edam, een man die hard werkte voor het algemeen belang; hij stond op het Hoofd om op alles toe te zien en spoorde de kapiteins en bevelhebbers van de schepen met ijlboden daartoe zeer sterk aan. Maar zijn raad werd niet opgevolgd. Ondertussen vocht ons admiraalsschip met de twee andere schepen nog steeds met dat van de vijand en dreef dat steeds verder in het nauw, zowel door het onophoudelijk te beschieten, als door voortdurend vanuit de marsen met stenen, vuur, ongebluste kalk en dergelijke te gooien, zodat niemand zich durfde te laten zien en op het bovendek alle verdedigers verjaagd waren.