In dezelfde serie Bewogen levensverhalen als Mijn woestijn van Waris Dirie, De gevangene van Malika Oufkir en Verborgen tralies van Hameeda Lakho, vertelt nu de Algerijns-Nederlandse Malika Kaddour over haar verbijsterende ervaring.

Wanneer het Algerijnse gezin Kaddoour zich in Nederland vestigt, is Malika zes jaar oud. Malika groeit op met islamitische normen en waarden, maar voelt zich sterk aangetrokken tot de westerse cultuur. Haar ouders zijn dan ook blij wanneer ze met de islamitische Hamid thuiskomt. Na een moeizame relatie van ruim zeven jaar – waarin hun dochters Dunja en Shirin worden geboren – gaan Malika en Hamid uit elkaar. Hamis kan het slecht verkroppen dat Malika en de kinderen een eigen leven opbouwen. Als hij na een tijdje vraagt of Dunja en Shirin een weekend bij hem mogen logeren, lijkt hij de situatie te hebben geaccepteerd. Malika is blij met die gedachte, maar het blijkt het begin van een nachtmerrie te zijn: de volgende avond komen haar dochters niet thuis, de dag daarna ook niet…
Zo begint Malika’s zoektocht naar haar kinderen, die ruim een half jaar zal duren. Wanneer zij hen uiteindelijk heeft getraceerd in Syrië, begint haar strijd pas echt. Ze moet maandenlang vechten om als westerse vrouw in Syrië het recht aan haar kant te krijgen. Uiteindelijk vlucht zij anderhalf jaar na de ontvoering illegaal met haar dochters het land uit.

Doris Elzinga is freelance journalist en werkt als programmamaker bij de televisie, waar zij betrokken raakte bij Malika’s strijd on haar ontvoerde dochters terug te vinden. Samen besloten zij tot het schrijven van dit boek, om aandacht te vragen voor de grote hiaten in de wetgeving op dit gebied en voor de vele moeders die nog altijd een uiterst eenzaam gevecht leveren.