Heer professor doctor/dominee Kornelis Heiko Miskotte, Utrecht 23.09.1894 - Voorst 31.081976.
Predikant in de Nederlandse Hervormde Kerk in de Gemeenten C(K)ortgene (1921), Meppel (1925), Haarlem (1930) en Amsterdam (1938).
Promoveerde in 1932 aan de Rijksuniversiteit in Groningen - bij prof.dr. W.J. Aalders)
Van 1945-1959 (emeritaat) was hij kerkelijk hoogleraar aan de Rijksuniversiteit in Leiden; hier doceerde hij dogmatiek, ethiek, kerkrecht en zendingswetenschap.
Na zijn emeritaat vestigde hij zich in Voorst (in de pastorie waar ook ds. H.J. de Groot als predikant van de Gemeente aldaar woonde).

Ter inleiding dit citaat.
'WOORD VOORAF
Een kleine toelichting is bij de verschijning van dit boek noodzakelijk.
Deze bundel preteken is gedacht als een afscheidsgeschenk aan de Nederlandse. Herv. Gem. van Haarlem.
Maar ik Gee het haar .... "als uit hare hand". Het is veelmeer een geschenk ààn mij, dan vàn mij.
Wat toch is het geval? Men wist, dat ik er nooit toe heb kunnen komen mijn preeken op te schrijven, dat ik, uitgaande van de ordening eeniger "punten", de vrijheid, op de ingeving van het oogenblik in te gaan, tot geen prijs wilde loslaten. Ook was het bekend, dat enkele pogingen van stenografen mislukt waren. Geheel buiten mijn aanmoediging - want ik achtte de winst te duur betaald - hebben in de 'laatste maanden' voor mijn vertrek
eenige geestdriftige "volgelingen" zich gezet tot het maken van een soort dictaten. De ééne had dit, de ander iets anders vastgelegd. Uit de verschillende aanteekeningen van deze circa 7 personen heeft de Heer H.J.D. Veen met groote liefde en kennis, gesteund door een sterk geheugen en 'n diepe intuïtie, telkens een preek gereconstrueerd. En dat met den uitdrukkelijken wensch, dat de zoo ontstane stukken, zoo ze enigszins waar-
dig bevonden werden, zouden worden uitgegeven tot stichting en leiding van anderen.
Welnu, niet alleen met ontroering en dankbaarheid, maar ook met waardering en bewondering heb ik kennis genomen van dit werk. Gaarne doe ik het onder mijn naam verschijnen, omdat de inhoud, de strekking en de voornaamste accenten zuiver zijn weergegeven. Natuurlijk is taal, stijl en ritme van hetgeen gesproken werd van den kansel, eenigszins anders geweest, maar wij mogen, naar ik meen, - ondanks mijn gehechtheid aan het ideaal eender stellige eenheid van vorm en houd - hetgeen ons (u en mij) hier geboden wordt, aanvaarden als een goede gave, die misschien ook anderen nog kan weldoen. (...).
Om toch niet geheel van de bedeeling te leven, heb ik een enkel stuk toegevoegd dat "helemaal van mij" is.
Wélk dit is, dat doet er niet toe, dunkt mij. Het moge onopvallend schuilgaan tusschen de anderen. (...).

Amsterdam, October 1938 K.H. Miskotte'.