Ondanks alle inspanningen verloopt de communicatie tussen de school enerzijds en de ouders anderzijds vaak gebrekkig of ondoeltreffend en soms ronduit problematisch. De communicatie raakt verstoord en bij onopgeloste conflicten tussen ouders en leerkrachten zijn meestal beide partijen (en het kind) de verliezers. De auteur had hierover talrijke gesprekken met leerkrachten en directies die advies vroegen rond het voeren van 'slechtnieuws' gesprekken, zoals het moeten meedelen dat een kind niet kan overgaan, betrapt is op druggebruik op school, zware gedragsproblemen vertoont, spijbelt, er een vermoeden van anorexia bestaat, enz. Dit leidde uiteindelijk tot het schrijven van dit boek, dat o.a. een antwoord geeft op volgende vragen: Hoe knoop je het gesprek aan met de ouders? Hoe breng je het beste slecht nieuws aan hen over? Welke strategieën kun je hanteren om het gesprek gaande te houden? Wat is beter te vermijden? Hoe kun je gerichte informatie verkrijgen van de ouders? Hoe ga je ouders ertoe brengen dat ze constructief meewerken bij het nemen van bepaalde moeilijke beslissingen? Hoe kun je leren jouw eigen emoties en die van anderen te hanteren? Het boek legt de mogelijke valkuilen bloot en toont aan hoe zelfs een spiraal van negatieve emoties kan worden omgebogen tot een constructief gesprek. In het boek zijn ook talrijke concrete voorbeelden opgenomen.