Onder antiek in Nederland vat de schrijfster al die gebruiksvoorwerpen samen waarmee de mens zich in deze gewesten heeft omringd, vanaf de vijftiende eeuw, toen het binnenhuis de belangrijke functie begon te krijgen, die het in onze cultuur nu nog heeft, tot in het begin van de negentiende eeuw. In circa 300 afbeeldingen vindt de lezer een overzicht van meubelen, tapijten, koper, tin, zilver, glas, porselein en aardewerk, waarbij telkens ook het interieur waarin dit alles hoort zijn plaats heeft. De schrijfster gaat in haar veelomvattende en toch compacte inleiding als volgt te werk: Eerst geeft zij een algemene bespreking van de materialen (hout, textiel, glas, metaal, ceramiek); de werkwijzen (hoe werd een stuc plafond gemaakt, hoe werd zilver bewerkt, etc.); de keurmerken en vele andere wetenswaardigheden die ons de oude voorwerpen naderbij brengen. Daarna komen de verschillende stijlperioden aan de orde: gothiek, renaissance, zeventiende eeuw, rococo, classicisme, empire. De schrijfster laat hier het verband zien tussen de situatie van de mens in een bepaalde periode en de stijl daarvan; de opvolging der stijlen is dan ook niet willekeurig. Voor de gothiek is de lijn kenmerkend; voor de renaissance de accentuering van het vlak. In elke periode worden weer aan de hand van de materialen de vormen besproken. Een overvloed van details helpt de bezitter van antiek zijn bezit te dateren en te situeren.
Voor de illustraties is veelal gebruik gemaakt van minder bekende stukken uit particulier bezit, naast afbeeldingen uit musea die om hun schoonheid en karakteristiekheid niet gemist konden worden.
De auteur is conservatrice van het Museum Prinsenhof te Delft.