Band aan de randen iets beduimeld, rechtsboven op de voorkant een vlekje (zie foto). Op de snede en marges roestvlekjes. Bladzijden gaaf, schoon en egaal licht vergeeld. Een stevig gebonden exemplaar van deze zeldzame titel.

Tekstfragment (blz. 160):
"...Je begrijpt mij niet, sprak de graaf hoofdschuddend. Jij bent zooals ik, toen ik nog een kruidenier was. Verlang jij er nooit eens naar een prins te zijn?- Nou je 't zegt, sprak de smid nadenkend, boven zijn jeneverglas. Ik heb er wel eens naar verlangd in een benedenhuis te wonen en kippen te houden. Maar een prins? Neen! Een beste borrel anders; ik kon zooeven, toen ik uit de fabriek kwam, ook niet denken dat ik nog zoo fijn getracteerd zou worden.
- Luister, hernam graaf Arie, die niet van zijn onderwerp af te brengen was, herinner jij je wel eens iets uit je verleden?

- Da's te zeggen, wat bedoel je?
- Iets bizonders, wat heel erg lang geleden gebeurd moet zijn.
De smid zoog nadenkend de jeneverdroppels uit zijn snor. Hij wil mij uithooren, dacht hij. Best, hoe langer het duurt, hoe meer borrels ik krijg.
- Ik weet een hoop van vroeger, zie je, sprak hij slim. Als ik je dat allemaal zou vertellen!- Juist, glimlachte de graaf, je weet heel veel van vroeger. Denk eens goed na en vertel mij er iets van.
- Dat zal ik, antwoordde de smid, maar mijn keel is droog. De glazen zijn hier erg klein.
De kellner bracht nog iets te drinken en vol ongeduld wachtte de graaf op de openbaringen van zijn vriend. Deze deed weinig anders dan drinken bij kleine teugjes.
De graaf dacht dat hij ingespannen nadacht, maar in werkelijkheid genoot de smid alleen van de slokjes jenever.

- Herinner jij je iets van uniformen en wapens en vlaggen?, vroeg graaf Arie eindelijk.
- Ja, sprak Schele Gerrit, dat was in mijn diensttijd.
- Neen, antwoordde de graaf teleurgesteld, ver voor dien tijd.- Niks hoor, hernam de smid, dan weet jij er niets van, want toen ik van school kwam, werd ik leerjongen bij een timmerman, da's te zeggen, later niet meer, toen kwam ik bij het smidsvak.
De graaf keek zijn drinkenden prins hoofdschuddend aan.
- Arme Gerard, fluisterde hij, men heeft je erg verdrukt, je roemrijk verleden ligt wel erg ver achter je.
De smid sloeg met zijn vuist op de tafel en zijn glaasje maakte een klein sprongetje.
- Ze verdrukken ons allemaal, riep hij driftig, dat komt van dat collectief contract,
dat hadden we nooit moeten teekenen.
- Dat komt van het socialisme, sprak de graaf, wij edelen moeten ons met die vieze politiek niet inlaten
- Precies, vuile politiek is het. De bonzen van de vakvereenigingen spelen mooi weer van ons geld en wij kunnen op een houtje bijten
- Maak je er niet boos om, kalmeerde de graaf, later ....."