“Mooi is een gebouw als ligging, ontwerp en expressie met elkaar in harmonie zijn. Een Gesamtkunstwerk waar elk detail bijdraagt aan het grote geheel. ”
Lelijk Gebouwd Nederland - in de pers afgedaan als “de babbeltjes van Huisman, doorspekt van cynisch geformuleerde prietpraat en gemeenplaatsen", maar ook als “een heerlijk boek waar iedereen die wijzer wil worden over goede smaak in architectuur niet buiten kan" - heeft een tegenhanger gekregen in MOOI GEBOUWD NEDERLAND.
In Mooi Gebouwd Nederland volgt architectuur-criticus Jaap Huisman dezelfde “wet van de subjectiviteit’ voor zijn keuze van de 50 mooiste voorbeelden van architectuur in het Nederland van na de Tweede Wereldoorlog. Ook dit boek kan weer met een glimlach worden gelezen, maar heeft zeker ook “tot doel serieuze discussie uit te lokken".
Huisman over het VROM-ministerie van architect Jan Hoogstad in Den Haag: “In een gebouw dat aanleiding geeft tot bouwtechnische superlatieven zijn argumenten als detaillering, onveiligheid en ruimtegebrek te verwaarlozen. Zo’n ontwerp wil imponeren om het imponeren en dat kan of moet met betrekkelijk grove middelen. Hoogstad blijkt in staat om de omvang van \/ROM te koppelen aan een navenante detaillering. Wanden van glas - gelukkig van transparant glas -, wanden van aluminium platen - gelukkig in een milieuvriendelijke roomwitte kleur gedoopt - en gekleurde rasters aan de daklijst: alles is in verhouding.
Over het Muziektheater van Amsterdam: “Wagner aan de Amstel. De proloog beloofde al spektakel. ’’
Over Station Sloterdijk te Amsterdam: “Toen het werd gebouwd, trokken we onze wenkbrauwen op; zo’n transparant paleis in een achterland zonder bevolking, als een tent in de woestijn: Kadhafi had het niet beter kunnen bedenken. ”
Over de Willemswerf in Rotterdam: “Dat is het Rotterdam van morgen.