Ter inleiding Er kan tegenwoordig bijna geen braderie, jaar-
markt, oudhollandse markt of kunstmarkt
meer gehouden worden of er moet een klom-
penmaker, pottenbakker, wolspinster, wand-
tegelschilder, mandenvlechter of iemand an-
ders die ambachtelijk bezig is, aanwezig zijn.
En ze hebben bekijks!
In deze tijd van mechanisatie en computer-
techniek blijkt iemand die met zijn handen een
'eerlijk produkt' vervaardigt, een bezienswaar-
digheid te zijn geworden. Daarnaast is het na-
tuurlijk ook de hang naar vroeger tijden, toen
vakmanschap nog meesterschap betekende,
waardoor de laatste tijd om dat oude hand-
werk heen wellicht een waas van romantiek ge-
komen is. Een soort heimwee naar het ver-
leden, toen alles nog rustig aan ging en niet de
auto maar paard en wagen het tempo bepaal-
den.
Met de komst van de mechanisatie en de steeds
verder gaande toepassing ervan, waardoor het
produceren van allerlei gebruiksvoorwerpen
en materialen veel sneller plaatsvond dan
voorheen, verdwenen hoe langer hoe meer de
ambachtslieden die het aloude handwerk ver-
richtten.
Totdat een aantal - veelal oudere - mensen op
de gedachte kwam de jongere generatie eens te laten zien waarmee en vooral hoe ze vroeger de
kost moesten verdienen. En waar kun je dat
beter tonen dan op plaatsen waar veel mensen
bijeenkomen; dus bij voorbeeld op markten of
folkloristische evenementen? Ja, ook bij deze
laatste, waardoor oude ambachten soms be-
schouwd worden als behorend bij de plaatse-
lijke of regionale folklore.
Wat men op de braderieën enz. echter gewoon-
lijk niet hoort, zijn de liedjes, rijmen of versjes
die op de betreffende ambachten gemaakt zijn.
Voor zo ver ze althans bestaan en te achter-
halen zijn. Daarom dachten wij velen er een
genoegen mee te doen naast een aantal illustra-
ties van - o.a. ook minder bekende - oude be-
roepen een stukje volks- of andere poëzie te
plaatsen dat op het afgebeelde ambacht be-
trekking heeft. P.T.