Meer informatie over de staat van dit boek vind je op de foto's. Afbeeldingen van Storysellers zijn altijd eigen scans of foto's van het betreffende boek. Je ziet dus wat je koopt.

De Inhoudelijke informatie hieronder komt van de website onderwijsfilosofie.nl
Dit boek gaat over beschaving. Wat bedoelen we eigenlijk als we het over ‘beschaving’ hebben? Van Kampen opent met het verwijzen naar het schaven met een houtschaaf, waarbij de ruwe spaanders eraf vliegen: beschaving is een zelfde soort polijsten, maar dan van een persoon ’tot een wellevend, welgemanierd mens’. Maar van schaven verandert het hout zelf niet, en zo ook blijft ook de mens uiteindelijk gewoon zichzelf. Beschaving is gedwongen, op basis van overwicht oppervlakkige vorming, een beetje geforceerd bijgewerkt. Het hangt samen met mode, conventie. Beschaving zou volgens velen een groot goed zijn, maar Van Kampen ziet dat dus anders. Met veel citaten en verwijzingen schept hij een ander beeld. “Beschaving is het vergudsel van een rotte appel”, zo schrijft hij. En al komt hij uiteindelijk tot een veel genuanceerde definitie van beschaving, als “een complex van zedelijke, van morele opvattingen, die de menselijkheid in wijsgerige en logische zin tot ideaal stellen, benaderen of trachten te benaderen”, dan maakt hij toch vooral duidelijk dat juist het type beschaving wat wij (in het westen) hebben daar wel een hele beroerde variant van is. Beschaving zoals wij dat kennen is met name uiterlijke beschaving, met veel techniek die ons leven een beetje vergemakkelijkt en veraangenaamt, en daarbij ook nog eens geweld, drank, leugens, diefstal, prostitutie, autoriteit, burgerlijkheid, wetten, justitie, politie, legers. Van Kampen heeft het niet zo op met de beschaving die we kennen. “Wie in alle redelijkheid probeert zijn weg te gaan, krijgt het gevoel, te leven te midden van een troep zenuwlijders of hyena’s.” Denk maar aan de ‘kettervervolgingen en de heksenprocessen in de middeleeuwen, de stierengevechten in Spanje, de hanengevechten in Ierland, …, de lynchpartijen in Amerika, de Jodenpogroms, de slavernij op de plantages en in de mijnen’ die inderdaad allemaal juist op conto van onze zogenaamde beschaving moeten worden geschreven. En, zo laat hij hier op volgen, dat geldt natuurlijk ook voor de ‘drama’s die zich afspelen in Duitse en andere gevangenissen en concentratiekampen, de economische uitbuiting, het permanente militarisme’. In 1936 toen dit boek werd geschreven nog uiterst actuele zaken.

Twee zaken in het bijzonder valt hij in zijn boek aan: nationalisme en kolonialisme. Voor de tijd waarin dit boek werd uitgegeven, namelijk in 1936, nogal prangende onderwerpen. “Een boek van AH. van Kampen gaat in het eerste hoofdstuk – ‘Nationalisme, een gevaarlijke zielsziekte’ – in op de oorsprong, betekenis en opkomst van het nationalisme. In het tweede hoofdstuk – ‘De blanke parasiet’ – behandeld hij de koloniale bezetting van Indonesië door het Koninkrijk der Nederlanden en de bevrijdingsstrijd van de inheemse bevolking aldaar. Een pleidooi voor het opheffen van de kolonie en voor solidariteit met de bevrijdingsstrijd in Indonesië en andere koloniën in Azië.” aldus de beschrijving op archive.org waar het boek in zijn geheel is te lezen. En hoewel het wel wat gedateert en ook qua stijl soms wat ouderwets aan doet, is het de moeite waar daar doorheen te lezen.