Al het werk van de Duitse Julia Franck (1970) is bij Wereldbibliotheek in vertaling verschenen. Daarvan is de besteller 'De Middagvrouw' verfilmd.

In het najaar van 1945 vlucht een vrouw met haar zevenjarige zoontje voor de Russen naar het Westen. Op een klein treinstation ergens in het oosten van Duitsland rusten ze uit. Helene heeft zichzelf en haar kind door de moeilijke oorlogsjaren gesleept. Na alle ontberingen van de Tweede Wereldoorlog samen te hebben overleefd, laat een vrouw in 1945 haar zevenjarige zoon alleen achter op een klein station in Vorpommern. Ze komt niet meer terug. Julia Franck vertelt het leven van een vrouw in een dramatische tijd.

Hoe kan het dat een moeder haar 7-jarige zoon achterlaat op het station en nooit meer terugkeert? Wat is er gebeurd dat zij hiertoe is gebracht? Er moet er voor vreselijks gaande zijn dat je tot dit besluit komt? Het overkomt de vader van Julia Frank, de schrijfster van dit boek. Julia gaat op onderzoek uit naar het verhaal van haar oma. Zelf geeft ze aan dat het haar niet helemaal lukte is om haar oma en haar verhaal te achterhalen. Toch laat het verhaal de lezer niet los. Zij heeft haar oma een naam en een gezicht gegeven.

Het is het verhaal van het leven van een jonge, intelligente Joodse vrouw. Zij groeit op in de eerste helft van 20e eeuw. Zij wordt ze door nare ervaringen gevormd en krijgt het leven niet cadeau. Langzaam verandert zij van een ongedwongen vrolijke en spontane kleuter in een jonge vrouw die zich alleen staande kan houden door alle emoties buiten de deur te houden. De lezer gaat begrijpen dat het achterlaten van haar zoontje, zo vlak na de oorlog op een Duits station, misschien wel een daad van liefde is geweest, hoe pijnlijk ook.

Het boek geeft ook een mooi inkijkje in het Duitsland van de eerste wereldoorlog, het interbellum en de tweede wereldoorlog.