Met enkele potloodstrepen.

Walter Nigg (geboren op 6 januari 1903 in Luzern, † 17 maart 1988 in Bülach) was een Zwitserse gereformeerde theoloog.
Walter Nigg studeerde filosofie en protestantse theologie aan de universiteiten van Göttingen, Leipzig en Zürich. Daar werd hij in 1927 Lic. doctoraat; De habilitatie volgde in 1931 met een studie over Franz Overbeck.
Hij was aanvankelijk predikant in Stein AR en van 1939 tot aan zijn pensionering in 1970 in Dällikon-Dänikon. In 1940 werd hij benoemd tot adjunct-professor kerkgeschiedenis aan de Universiteit van Zürich. Als kerkhistoricus ging zijn aandacht niet in de laatste plaats uit naar de geschiedenis van de vroomheid, waar destijds door veel collega’s nauwelijks aandacht aan werd besteed.
In 1955 gaf Nigg zijn hoogleraarschap op en wijdde zich vanaf dat moment volledig aan het schrijven. In de jaren twintig stuitte hij op het boek Frauen der Romantik van schrijfster Margarete Susman, dat een destijds nieuwe artistiek-literaire biografie vertegenwoordigde. Nigg nam deze methode over voor zijn eigen werk. Susman, die in Zürich woont, werd een “adviseur” en “metgezel van zijn literaire werk”.
In zijn boeken portretteerde Nigg veel bekende en vergeten figuren – heiligen, denkers, kunstenaars en ketters – uit de geschiedenis van het christendom. Door zich zijn hele leven bezig te houden met het katholieke thema van de heiligen, heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd aan de oecumenische toenadering van de christelijke denominaties.
Nigg ontving in 1949 een eredoctoraat van de Theologische Faculteit van de Universiteit van Marburg.
Effect
Zijn ongeveer 50 boeken zijn sinds 1927 uitgegeven door verschillende uitgevers in Zwitserland en Duitsland (waaronder Artemis Verlag, Walter Verlag) en zijn nu grotendeels uitverkocht. Diogenes Verlag, Zürich, verwierf in 1993 wereldrechten en publiceert nog steeds werken van Walter Nigg (waaronder “Grosse Heilige» en «Das Buch der Ketzer»).
(Wikipedia)