In 1913, een jaar na de totstandkoming van de auteurswet, wordt de Vereniging Buma opgericht. Buma behartigt de belangen van componisten, tekstdichters en muziekuitgevers op het gebied van openbaarmaking van hun werken. Het aantal onwillige muziekgebruikers waaronder de omroepen, de bioscopen en de symfonieorkesten was in die tijd nog groot. Daarnaast kreeg Buma te maken met concurrentie van de Franse auteursrechtorganisatie Sacem. Zij vochten hun strijd publiekelijk uit. Uiteindelijk won Buma in 1933 en verkreeg hiermee het monopolie voor het innen van het muziekauteursrecht.
In de jaren dertig werd Stemra opgericht. Stemra behartigt de belangen van auteurs en uitgeverijen op het terrein van mechanische reproductie, zoals het vastleggen van muziek op cd's of dvd's.
Buma toonde door de jaren heen haar sociale gezicht via het Sociaal Fonds. Haar culturele doelstellingen realiseerde Buma via verschillende 'dochters', zoals Conamus en CNM, die inmiddels verenigd zijn in Buma Cultuur.

Dit boek laat de vele hoogte- en dieptepunten zien die de geschiedenis van Buma/Stemra gekend heeft. De beide oorlogen, de ondergang van Buma's dochterorganisatie voor literaire rechten Seba, de modernisering van de bedrijfsvoering, de automatisering, de opkomst van nieuwe auteursrechten en auteursrechtorganisaties en de samenwerking daarvan binnen Cedar, de Nationale Hitparade, Radio Noordzee Nederland, de piraterij van geluid- en beelddragers, en de Stichting Muziek en Publiek.