John Millington Synge, geboren in 1871 en overleden in 1909, was een Iers toneelschrijver van internationale betekenis. Pas in de jaren zestig bracht de Oxford University Press een complete editie van zijn werkt uit, en daarmee werd ook de belangstelling weer gewekt voor zijn werk als dichter en prozaïst.

Een centrale plaats in zijn leven, dat in het teken stond van de rebellie tegen het bekrompen conservatisme en de benauwde religiositeit van zijn familie (die sinds de eerste Synge in de zeventiende eeuw naar Ierland kwam en vijf bisschoppen en ontelbare ‘mindere’ geestelijken had opgeleverd), nemen zijn bezoeken aan de Aran-eilanden in, een eilandengroep voor de westkust van Ierland. In mei 1898 ging hij, op advies van Yeats, voor het eerst, en hij vond daar de eenvoud van het boerenleven waar hij zo naar verlangde. Hij bestudeerde de taal en luisterde naar de verhalen, maakte foto’s en verzamelde notitieboeken vol materiaal, waaruit tenslotte ‘De Aran-eilanden’ zou ontstaan: meer een liefdesverklaring dan een nuchter reisverslag, vervuld van verbazing over de wildheid en de humor van de eilanden, van sympathie met hun verachting van de wet, van bewondering voor hun natuurlijke geloof in het wonderbaarlijke en voor hun volharding in de eeuwigdurende strijd met de elementen.

Synge begon in de winter van 1899-1900 in Parijs aan dit meeslepende ‘reisboek’ te schrijven, op een van de eerste portable schrijfmachines, hij voltooide het in 1901.