Dr. C.R. van den Berg: Eben-Haëzer

d' oude dagen overdacht

Dit boek verscheen in 2018 ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van een kerkelijke gemeenschap te Zwijndrecht, die voortkomt uit het gezelschapsleven en in de loop der tijd achtereenvolgens aangesloten is geweest bij een drietal kerkgenootschappen. De gemeente komt nu bijeen in een kerkgebouw aan de Burgemeester Jansenlaan, genaamd Eben-Haëzer. Gods hand schrijft de geschiedenis. Hij heeft hier Zijn kerk willen planten en laten groeien. De hand van de mens zorgde menigmaal voor verkeerde ontwikkelingen,. Ja, daarvan getuigt dit boek helaas ook. Maar God volvoert Zijn raad, dwars door het handelen van mensen heen. Hij riep en roept zondige mensen tot bekering. Daarvan geeft dit boek gelukkig getuigenissen.

Het boek telt diverse hoofdstukken, die niet onderbroken zijn door kaders of stukjes die van de tekst af doen dwalen. Veel recente en oudere foto's verlevendigen het geheel. Aan het eind zijn diverse egodocumenten opgenomen, voornamelijk brieven, gedichten en artikelen, die de auteur door anderen zijn aangeboden. Verder droegen verschillende personen bij door iets te publiceren over de verenigingen die zij mogen dienen.

De titel herinnert natuurlijk aan de naam van het kerkgebouw: Eben-Haëzer. Dat betekent: tot hiertoe heeft de Heere ons geholpen. En als ondertitel werd gekozen: d' oude dagen overdacht. Dit is de naam van het boek dat bij het vijfenzeventigjarig bestaan is verschenen. Uiteraard is hieruit het een en ander overgenomen, in het besef dat velen toen nog geen lid waren, ja, zelfs nog niet in leven waren. De hoofdlijnen in het boek worden gemarkeerd door de predikanten die hier ooit "stonden", maar er waren ook lange perioden waarin onze gemeenten vacant was. Onder leiding van vaak erg eenvoudige ambtsdrager mocht alles evenwel voortgang hebben. Er heerst grote armoede en een vreselijke oorlog woedde. Voor jongeren, die in de huidige welvaartsstaat leven, is dit nauwelijks voorstelbaar. Velen die ooit lid waren, gingen intussen de weg van alle vlees. Sommigen kozen andere kerkelijke wegen, of braken met hun door de ouders en ambtsdragers met zorgen en gebreken geboden geestelijke opvoeding. Ook dat...

Maar het boek wil niet in mensen eindigen. Het moet vooral gaan over Hem, Die Zijn Woord liet verkondigen. Ja, nog. Meditaties van de vroegere predikanten behoren daarom een plaats in dit boek te vinden. Immers, de luidklok van ons kerkgebouw roept allen, binnen en buiten de kerkelijke gemeenschap, op: "O land, land, land! hoor des HEEREN woord"  (Jer. 22:29).