Oorspronkelijke titel: Denier du Rêve (1971)
Vertaling en nawoord: Jenny Tuin
1e druk: 1986

Een eerste, iets kortere versie van Denier du Rêve is in 1934 verschenen.
Het werk van 1959 is veel meer dan een eenvoudige herdruk of zelfs een verbeterde en met een paar nieuwe passages aangevulde tweede druk. Enkele hoofdstukken zijn bijna in hun geheel herschreven en soms aanzienlijk verder uitgewerkt.
in zijn huidige vorm is de roman voor bijna de helft een reconstructie uit de jaren 1958-1959.
(Voorwoord Yourcenar)

De kern van de roman 'Pasmunt van de droom', vor de eerste maal verschenen in 1934 en pas in 1959, bewerkt en met enkele passages aangevuld, herdrukt, is het half-realistische, half-symbolische verhaal van een anti-fascistische aanslag te Rome in het jaar XI van de dictatuur van Mussolini.
(tekst achterkant)

Marguerite Yourcenar (1903 – 1987) was een Belgisch-Franse schrijfster. Zij schreef romans, korte verhalen en autobiografieën en was daarnaast ook dichter, vertaler, essayist en literair criticus. In 1947 verkreeg zij de Amerikaanse nationaliteit. Yourcenar, winnaar van de Prix Femina en de Erasmusprijs, was in 1980 de eerste vrouw die werd toegelaten tot de Académie Française.
Ze debuteerde als schrijfster met Alexis ou le traité du vain combat in 1929, het jaar dat zij haar vader verloor.
In 1939, bij de opkomende oorlogsdreiging, vertrok zij op uitnodiging van de vertaalster Grace Frick naar New York, waar zij tot 1953 vergelijkende literatuurwetenschap doceerde aan het Sarah Lawrence College. In 1947 verwierf zij het Amerikaans staatsburgerschap. In 1950 kocht zij samen met Frick een houten landhuis, Petite Plaisance, in het plaatsje Northeast Harbour op Mount Desert Island voor de kust van Maine, dicht bij de Amerikaans-Canadese grens.
Aldaar schreef zij het belangrijkste gedeelte van haar oeuvre. Steunend op haar cultuurhistorische kennis kon zij haar geliefde thema's vormgeven: zelfstandig en kritisch aanwenden van de rede en een humanistisch geloof in de mens. In keizer Hadrianus (76-138 na Chr.), de alchemist Zeno en haar eigen vader komen deze deugden tot leven in haar literair werk. In 1951 verscheen de biografische roman Mémoires d'Hadrien (Hadrianus' Gedenkschriften), waarmee zij meteen ook grote bekendheid verwierf. Voor L'Oeuvre au noir (1968) (Het hermetisch zwart) kreeg zij de Prix Femina. In 1974 en 1977 verschenen Souvenirs pieux (Dierbare nagedachtenis) en Archives du Nord (Archieven uit het Noorden), verwijzend naar de familiegeschiedenis van haar ouders.
(Wikipedia)