- From the publisher : Toen Ruben in zijn geboortestad, Amsterdam, na de oorlogsjaren terugkeerde, hoopte hij, hoe dan ook, contact te krijgen met het "Joodse Amsterdam", de verzwolgen wereld. Maar hij kon het niet terugvinden. In een oud Amsterdams café zag hij plotseling een vrouw, die hij in zijn jeugd al had ontmoet. Het was een lichtekooi, een van de weinige van Joodse afkomst, die de hoofdstad had gekend. Hij hernieuwde zijn kennismaking en trachtte haar en haar leven te doorgronden. Veel had "zwarte Clara" zoals haar bijnaam was sinds haar kinderjaren meegemaakt, maar het scheen of dit alles haar niet beroerd had. In armoede geboren had zij de prostitutie gekozen om wat ordelijkheid en behagelijkheid te vinden. Was zij dan slechts een spiegel, die alleen voor anderen het beeld bewaarde van wat er met haar was gebeurd? Was zij meer een menselijk lot dan een mens? Ruben bleek niet tevreden met wat Clara hem van haar leven kon vertellen. Buiten haar om, won hij inlichtingen in en vernam, dat zij in Brussel en Parijs geleefd had en de vriendin was geweest van een verfijnde Joodse Amsterdammer en daarna van een vergeten schilder. Nee, Clara, die de verschrikkelijke jaren van 1940-1945 had meegemaakt, kon deze niet oproepen, noch de smart van de verzwolgen Joodse wereld. Zij leefde nog door in de onschuldige, onwetende wereld van vóór de wereldoorlog. Ruben raakt op haar verliefd, want nog nooit had hij een vrouw ontmoet van zulk een ontwapenende innemendheid als deze lichtekooi. Was dit misschien de taak van dergelijke vrou- wen en werden ze daarom in de lang vervlogen tijden van vóór het Jodendom en het Christendom als gewijden, geheiligden in haar onheiligheid, beschouwd?