Als nieuw.
Doortje en haar man vormen de dijk in deze roman. Hoewel niet de hoofdpersoon, speelt Doortje een beslissende rol in het leven van Jesca. Jesca is de onstuimige rivier, die op haar emoties leeft. Ze wordt heen en weer gedreven tussen verlangen naar echte liefde en de onmacht en de onwil om de realiteit van haar gebroken leven te zien. Door die gebrokenheid en de trauma’s uit haar kindertijd is ze niet in staat om te zien wat er met haar aan de hand is en wantrouwt ze mensen die ze zou moeten vertrouwen en vertrouwt ze mensen die haar misleiden en misbruiken. Dit patroon is generationeel en moeilijk te doorbreken door de personen die er middenin zitten. Leren is een probleem, emoties zijn een probleem, sociaal onaangepast zijn, blijkt een probleem, misplaatste trots is een probleem.

Ieder die een veilige kindertijd heeft gehad, het goed gedaan heeft op school en goed terechtgekomen is, zou dit boek moeten lezen. Het maakt dat je iets meer gaat begrijpen van de diepe put met te gladde wanden waarin sommige mensen zich bevinden.

Misschien dat je net als Doortje wat tijd gaat inzetten in buurt- of inloophuizen. Misschien dat je ogen opengaan en je een helpende hand of een kopje koffie kunt geven aan iemand die je onderweg tegenkomt.

Wat de schrijfster heel goed heeft kunnen beschrijven is de irritatie die bij mensen in die situatie overduidelijk een rol speelt in het verder niet kunnen opnemen van informatie wanneer zij te maken krijgen met procedures, ordelijk af te leggen wegen, regels, mensen die willen helpen en dat op een zorgvuldige manier doen.

De ontregeling bij de bewustwording van gevangenzitten in een situatie, niet veilig zijn. Het niet kunnen ontvangen of geven van liefdevolle kleine dingen zoals een compliment of een cadeautje. Het zijn pittige symptomen van geen goed leven, geen basis van liefde en vertrouwen.

Nogmaals: ieder die veilig is en een goed leven heeft, zou dit moeten lezen en weten waarom het zo is, zoals in de tekst dat voorin het boek staat afgedrukt:

Wanneer mensen schreeuwen, kwaad zijn of fel reageren,
Knoop dan in je oren, onthoud het goed,
Dat het hart van die ander eigenlijk liefde zoekt.

Bedankt, Nieske, dat je moeite en tijd hebt geïnvesteerd om deze roman te schrijven. Je hebt op de juiste momenten spanning in het verhaal gebracht om het in een dag ademloos uit te lezen. En op de juiste momenten liefde genoeg toegevoegd om adem te kunnen halen.