Verhitte wetenschappelijke gemoederen over antipsychiatrie
Op 11 april 1978 aanvaardde prof. dr. H. M. van Praag zijn ambt als hoogleraar in de psychiatrie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht met het uitspreken van een opmerkelijke oratie. ’Over de wetenschappelijke fundaties van de antipsychiatrie’ luidde de titel van zijn intreerede, waarvan ook een uitgebreide versie in boekvorm verscheen. Van Praag meende op basis van tal van onderzoeken dat de labelings- of etiketteringtheorie (afwijkend of deviant gedrag komt niet voort uit het handelen, maar hoe anderen op de handeling reageren) de toets van de wetenschappelijke kritiek niet blijkt te kunnen doorstaan. Zijn reden schoot Paul Schnabel, toen hoofd onderzoek van het Nationaal Centrum voor Geestelijke Volksgezondheid (later is dat het Trimbos-instituut geworden) in het verkeerde keelgat. In een uitgebreide reactie in het Maandblad Geestelijke volksgezondheid (MGv) fileerde hij Van Praags lezing tot op het bot. Hij toont aan dat Van Praag vooral de kunst beheerst van het overschrijven van één auteur, Walter R. Gove, buitengewoon onzorgvuldig is en op ‘arglistige wijze onjuiste voorstellingen opwekt’, oftewel: de boel bedriegt. Met als doel: een fundamentele en noodzakelijke discussie in de psychiatrie de nek om draaien. In een reactie stelt Van Praag dat S. (hij schrijft de naam niet voluit op) niet argumenteert. Hij spreekt louter kwaad.