Vrij van inscripties e.d.

José Echegaray (1832–1916) was een Spaanse wiskundige, ingenieur, politicus en toneelschrijver. Hij won in 1904 de Nobelprijs voor de Literatuur, samen met Frédéric Mistral, vanwege zijn vernieuwende bijdragen aan het Spaanse theater.
Echegaray was oorspronkelijk een vooraanstaand wiskundige en bekleedde hoge overheidsfuncties, waaronder minister van Financiën. Later wijdde hij zich aan de literatuur en werd een invloedrijke toneelschrijver. Zijn stukken, zoals El gran Galeoto (1881), bevatten melodramatische en sociale thema’s en waren sterk beïnvloed door de romantiek en het realisme.
Zijn werk had grote invloed op het Spaanse theater van zijn tijd, hoewel zijn stijl later als ouderwets werd beschouwd. Ondanks dat wordt hij erkend als een sleutelfiguur in de overgang van de Spaanse literatuur naar de moderne tijd.

Jacinto Benavente y Martínez (1866–1954) was een Spaanse toneelschrijver en Nobelprijswinnaar voor Literatuur in 1922. Hij werd geboren in Madrid en studeerde aanvankelijk rechten, maar wijdde zich al snel volledig aan de literatuur.
Benavente schreef meer dan 170 toneelstukken en wordt beschouwd als een van de belangrijkste Spaanse dramaturgen van de 20e eeuw. Zijn werk kenmerkt zich door scherpe sociale observaties, subtiele ironie en psychologisch uitgewerkte personages. Een van zijn bekendste stukken is Los intereses creados (1907), een satirisch werk over menselijke hebzucht en manipulatie.
Zijn toneelstukken brachten vernieuwing in het Spaanse theater door realisme en verfijnde dialogen te combineren. Hoewel hij aanvankelijk werd vergeleken met klassieke Spaanse toneelschrijvers zoals Lope de Vega en Calderón de la Barca, ontwikkelde hij een eigen stijl die invloedrijk bleef in de Spaanse toneelkunst.
Benavente overleed in 1954 op 87-jarige leeftijd in Madrid. Zijn werk heeft een blijvende invloed op het Spaanse theater en wordt nog steeds opgevoerd.