Ook tijdens haar moeilijkste periodes merkte een buitenstaander niets bijzonders aan Victoria Leatham. Ze was zelfverzekerd, beleefd, gezellig. Een gewone vrouw. Maar vanaf haar studententijd worstelde Victoria Leatham met de onweerstaanbare drang om zichzelf pijn te doen, een verlangen dat haar hele leven in beslag dreigde te nemen. En hoewel niet iedereen die gestrest, onzeker of depressief is zichzelf fysiek pijn wil doen, zal het verhaal van Victoria herkenbaar zijn voor veel mensen die ooit het gevoel hebben gehad dat ze de controle kwijt waren.Victoria Leatham voert ons mee naar de wereld van zelfverminking, een wereld die bevolkt kan worden door de meest uiteenlopende mensen, van prinsessen tot arme studenten. Jezelf tot bloedens toe snijden is angstig en angstaanjagend, een daad die meestal voortkomt uit schuldgevoel, maar die vaak wordt geassocieerd met het wegnemen van spanning en het oproepen van een bepaalde kick, en daardoor potentieel verslavend is. Automutilatie is een manier om om te gaan met overweldigende gevoelens. Voor buitenstaanders lijkt dit een buitengewoon wrede manier om jezelf te ‘helpen’. Uiteindelijk maakt dit je helemaal kapot. Toch ‘helpt’ het: de geestelijke pijn wordt draaglijker.Uit een Amerikaans onderzoek uit 1998, dat waarschijnlijk gelijkaardige cijfers voor België oplevert, blijkt dat 73% zich snijdt, 32% zichzelf verbrand en 30% zich slaat. 22% haalt oude wonden terug open, 10% trekt het haar uit en 8% breekt zijn botten. 78% gebruikt een combinatie van verschillende methodes, inclusief bovengenoemde.