William Gadsby leefde van 1773-1844 en was een geliefd prediker van zijn tijd. Joseph Charles Philpot zei over hem na zijn overlijden: ‘Er is een grote in Israël gevallen. We geloven dat we in volle overeenstemming spreken met Gods levende kinderen, als we zeggen dat we in Gadsby de grootste prediker verloren hebben die God opgewekt heeft sinds de dagen van Huntington.’ John M’Kenzie schreef: ‘De gezegende Geest bekleedde zijn rede vaak met kracht en betoning voor de zielen van de mensen. Hij sprak niet met woorden van menselijke wijsheid; zijn taal was eenvoudig, getrouw en sterk sprekend; zijn methode was duidelijk en altijd gericht op de kern van de tekst.’ En John Kershaw sprak bij zijn begrafenis: ‘Christus in Zijn ambten, hoedanigheden en betrekking tot Zijn volk stalde hij op gezegende wijze uit. De volbrachte zaligheid, alles uit genade van begin tot eind, was de blijdschap van zijn hart en de roem van zijn lied.’

William Gadsby zelf getuigde in één van zijn preken: ‘De Heere is vastbesloten de hoogheid en de grootheid van de mens te vernederen, opdat de HEERE alleen, in dien dag verheven zal zijn. U hebt geen Schriftuurlijk bewijs dat u tot Gods volk behoort, als u hier niet iets van weet: dat God niets heel laat van al uw geloften, beloften, gebeden, berouw, uw heiligheid, en u doet neerliggen en u in uw eigen gevoelens zo ellendig maakt als de duivel. Als de Heere u hier nooit in zekere mate brengt, zult u met al uw fatsoenlijkheid nooit naar de hemel gaan… U moet door Gods kracht van alles afgescheiden worden, in staat gesteld worden om alles op te geven en tot een gevoel van uw ontzaglijk schuldige staat voor Gods aangezicht gebracht worden… Wat een gezegende zaligheid is het, Die onze God bestemd heeft voor de arme, verloren, rampzalige mens! Mag de Heere u zegenen met een gevoelig besef van uw aandeel hierin. En mag Hij krachtig tot ons hart spreken en deze weinige en gebrekkige opmerkingen zegenen aan uw consciëntie, u in Christus en Zijn zaligheid opheffen, en zowel u als mij in staat stellen om tot Zijn eer te leven.’