Het boek is een fraai uitgegeven monografie uit 1995 over Hans Bayens (1924–2003), een Nederlands schilder en beeldhouwer. Het is verzorgd door Karel Mechiels, Truusje Goedings en Antoon Erftemeijer. Rijk geïllustreerd met aquarellen, schetsen, schilderijen en beeldhouwwerken. Het bevat ongeveer 156 pagina’s in het Nederlands, met een beknopte Engelse samenvatting. Het verhaal schetst Bayens’ opleiding in het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen, met als hoogtepunt de toelating tot het atelier van Opsomer. Die periode met de latere werkzaamheden in Parijs gaf hem een brede artistieke basis. Mechiels beschrijft de eerste ontmoeting met Bayens en belicht diens veelzijdigheid: de levendige tekeningen en aquarellen, pastels, figuratieve schilderkunst en beeldhouwwerk. Zijn oeuvre weerspiegelt een traditie die voortbouwt op grote meesters zoals Rembrandt, Frans Hals, Breitner en Kees Verwey, maar voegt daar een eigen, moderne expressie aan toe. Daarnaast gaat het boek in op Bayens’ thematische veelzijdigheid, met een focus op landschappen, figuurstukken en portretten in zijn schilderijen, en monumentale figuratieve beelden zoals portretten van Multatuli en Thorbecke in zijn beeldhouwwerk. De monografie bevat circa 200 afbeeldingen, zowel in kleur als zwart-wit, variërend van paginagrootte tot kleinere schetsen, biedt een waardevolle biografische context en toont de rijkdom en het kleurgebruik die Bayens tot een opvallende figuur in de hedendaagse figuratieve kunst maken.