Uit de reeks 'Zilveren Verpoozingen'
'De bandversiering van dit boekje werd gemaakt door Henri van de Velde'

Vertaling van 'Unordnung und frühes Leid'

'Wanorde en vroeg lijden' [Kinderleed] is een novelle van Thomas Mann, die voor het eerst werd gepubliceerd in de Neue Rundschau in 1925 en werd gepubliceerd als een boek in 1926.
Thomas Mann's Villa in Munchen diende als model voor de sfeer vann het boek.
Het verhaal heeft opvallend sterke autobiografische kenmerken: professor Cornelius, hoofd van de familie en zijn "elegante en comfortabele huis in de buitenwijken van Munchen", de auteur en zijn toenmalige villa in Bogenhausen zijn gemakkelijk te herkennen. De ongewone familieconstellatie doet ook veel denken aan de eigen omstandigheden van Thomas Mann: zijn twee oudere kinderen Klaus en Erika waren in het inflatiejaar 1923 op dezelfde leeftijd als Ingrid en Bert Cornelius - en gedroegen zich net zo excentriek als beschreven in de novelle. De twaalfjarige broers en zussen Beiaer en Lorchen komen grotendeels overeen met Michael Mann en Elisabeth.
De novelle speelt zich af tijdens de inflatieperiode na de Eerste Wereldoorlog. Professor Abel Cornelius, hoogleraar vroege moderne geschiedenis, woont met zijn vrouw, zijn kinderen Bert, Ingrid, Beisser en Eleonore ("Lorchen") en verschillende werknemers in een elegant huis in de buitenwijken van Munchen. In zijn functie als historicus houdt hij alleen van de geschiedenis "zoals het is gebeurd". Hij haat de “toekomstige omwentelingen”, en ervaart ze als “wetteloos, onsamenhangend en brutaal, in één woord: als onhistorisch”.
De moeilijke politieke situatie van de Weimarrepubliek met haar inflatie, haar politieke extremisme en haar morele gebrek aan stabiliteit wordt hier weerspiegeld, evenals het nationalisme dat aan de horizon komt. “Vaderlijke liefde en een kind aan de borst van de moeder” zijn daarom “tijdloos en eeuwig en dus heel heilig en mooi”. En toch erkent Cornelius het onreine in deze liefde, “de vijandigheid daarin, de tegenstand tegen de gebeurtenissen ten gunste van het gebeuren, dat is de dood.” (Wikipedia)