Het verlies van een dierbare levenspartner is een diep in het leven ingrijpende gebeurtenis. Alleen zij, die een zelfde ervaring hebben, kunnen de diepte van het verdriet en van de eenzaamheid begrijpen. Het is zo moeilijk om je diepste gevoelens met anderen te delen. Daardoor vraagt het verwerken van het immense verdriet vaak lange tijd.

De auteur van dit boekje heeft gekozen voor het op schrift stellen van zijn ervaringen. Dit is voor rouwverwerking een doeltreffende therapie. Aanvankelijk alleen voor zichzelf heeft hij op indringende wijze zijn diepste gevoelens aan het papier toevertrouwd, vanaf het moment, dat hij het bericht kreeg, dat zijn geliefde vrouw nog maar kort te leven had, tot omstreeks een halfjaar nadien. Hij beschrijft ook, hoe zij als echtpaar in dankbaarheid terug hebben mogen zien op hun huwelijk, dat nu ten einde liep. Zij hebben nagedacht over de betekenis van Gods aanwezigheid in deze fase van hun leven, zowel als over de vraag wat na het overlijden de toekomst van een ieder van hen zou zijn.

Na het heengaan van zijn echtgenote heeft de auteur zijn gedachten uitgewerkt over de inhoud van het huwelijk, de vraag naar Gods weg met zijn kinderen en vragen met betrekking tot alleen blijven zowel als mogelijk hertrouwen. Samengevoegd met het voren genoemde is een geschrift ontstaan, waarover zij die het gelezen hebben adviseerden het in boekvorm te laten verschijnen, omdat het van veel waarde zou kunnen zijn voor hen, die een verlies geleden hebben en voor hen, die bij hen betrokken zijn. In het laatste hoofdstuk laat de auteur, in een “brief” aan zijn geliefde overledene, op indrukwekkende wijze zien hoe hij met Gods hulp vanuit ‘het dal van diepe duisternis’ de berg weer wil gaan bestijgen, zodat hij vanaf de top opnieuw naar de toekomst zou kunnen zien.