Bierbrouwen behoorde van oudsher tot de huishoudelijke taken van vrouwen. Sommige vrouwen brouwden meer dan ze zelf nodig hadden en verkochten het surplus. In de middeleeuwen ontstond hieruit in de Hollandse steden de commerciële bierbrouwerij. Hoewel deze nijverheid al snel door mannen gedomineerd werd, bleven vrouwen actief. Zij werkten zowel in hun eigen brouwerijen als in die van anderen. Ook in de brandewijnbranderijen die in de zeventiende en achttiende eeuw opgericht werden, werkten vrouwen. Naast het produceren van alcoholische dranken hielden vrouwen zich ook bezig met de verkoop. Zij verdienden hun geld onder andere als drankverkoopster, brandewijn- of biertapster en herbergierster. In Brouwen, branden en bedienen staan de positie en mogelijkheden van vrouwen in de Noord-Nederlandse dranknijverheid centraal. Marjolein van Dekken verrichtte hiervoor uitgebreid archiefonderzoek in vier Hollandse steden en verschillende dorpen in de Brabantse Meierij. Daarnaast vergeleek zij de Nederlandse vrouwen met vakgenotes in de ons omringende landen. Het voor het uitoefenen van een beroep al of niet benodigde kapitaal blijkt in de Noordelijke Nederlanden verrassend genoeg doorslaggevend te zijn geweest voor de positie en mogelijkheden van vrouwen in de dranknijverheid. De factor kapitaal was sterker van invloed op de deelname en mogelijkheden van vrouwen in deze beroepen dan de economische ontwikkelingen, de burgerlijke staat of instituties als overheden en gilden, welke in andere beroepsgroepen en landen vaak als het meest bepalend worden beschouwd. Dit boek geeft hiermee een waardevolle aanvulling op het debat over de arbeidsparticipatie van vrouwen en de factoren die daarop van invloed waren.