‘Buigend als bamboe’ van Rob Bruntink en Anja Krabben zijn veertien interviews met bekende Nederlanders over wat de diagnose kanker voor hen betekend Ze zeggen dat je moet vechten tegen kanker. Maar buigen als bamboe spreekt me meer aan. Stugge bomen breken bij harde wind, bamboe komt gewoon weer overeind. Arts en schrijver Ivan Wolffers hoorde in december 2002 dat hij prostaatkanker had. In Buigen als bamboe praten Wolffers en dertien andere prominente Nederlanders over hun leven na de diagnose kanker. De een is al jaren kankervrij, de ander is nog in behandeling of weet dat genezing niet meer mogelijk is. Veertien openhartige gesprekken. Over onvermoede ontdekkingen: Ik heb gemerkt dat ik heel erg geliefd ben (Willem van de Sande Bakhuyzen). Over het heft in eigen hand nemen: Ik heb tegen de artsen gezegd: ik wil duidelijke afspraken met jullie maken over wat jullie bij mij doen. Het is mijn lijf, ík ga daarover en die borst gaat er níet af (Annie Brouwer-Korf). Over grote en kleine ongemakken: Mijn secretaresse en ik bespreken de kwaliteit van de diverse soorten inlegkruisjes (Henk Krol). Over angst: Ik heb klappertandend van de zenuwen in de mri-scanner gelegen (Elco Brinkman). Over optimisme: Bij kanker denkt iedereen meteen aan dood, maar ik niet (Sylvia Kriste)Alle interviews zijn speciaal voor dit boek gemaakt en niet eerder gepubliceerd.