Vanaf het moment dat het Heleen duidelijk werd dat zij met een homoseksuele predikant was getrouwd, raakte haar leven van slag. En terwijl van de kerk, waaraan zij als predikantsvrouw was verbonden, medeleven zou mogen worden verwacht, werd de situatie beheerst door intriges, onkunde en onverdraagzaamheid. Haar man belandde in therapie en het gezinsleven kwam daarna niet meer op de rails. Met dit boek - waarin bewust personen, plaatsen en situaties zijn veranderd om te voorkomen dat mensen worden gekwetst - wil zij laten zien wat er allemaal mis kan gaan en scheef kan groeien als homoseksualiteit taboe is. Daarbij wil zij de gebeurtenissen allereerst van de kant van vrouw en kinderen beschrijven, aangezien die meestal onderbelicht blijft. 'Weliswaar', schrijft zij, 'leven we in een maatschappij waarin homoseksualiteit geaccepteerd wordt, maar wat dat precies inhoudt, weten velen nog niet. Heel vaak heb ik de afgelopen jaren gedacht: Als hij met zijn seksuele gevoelens bij zijn ouders terecht had kunnen komen, of bij vrienden, of bij de kerk..., Als er binnen de kerk niet zo afwijzend en zondig over homoseksualiteit zou worden gesproken...en Als mensen zich eens gingen realiseren dat je seksuele gevoelens niet zomaar weg kunt stoppen, of weg kunt therapeuten...dan was een aantal mensen, waaronder kinderen, veel leed bespaard gebleven.' Dit boek is één groot pleidooi voor daadwerkelijke acceptatie van en openheid over homoseksuialiteit.