De totale vernietiging van de joden in Europa en uiteindelijke in de gehele wereld was een van de doelstellingen van het Hitler-regime.
Na de Tweede Wereldoorlog bleek dat deze waanzin had geleid tot de dood van zes miljoen joden. Meer dan de helft van hen vond de dood in of op weg naar speciaal ingerichte vernietigingskampen, hetgeen betekent dat ruim drie miljoen mensen werden gedeporteerd. Zij kwamen uit vele landen van Europa en werden honderden of zelfs duizenden kilometers getransporteerd onder de meest afschuwelijke omstandigheden. Voor het overgrote deel van hen was dit de laatste reis.
Wie waren zij en waar kwamen zij vandaan? Hoe ervoeren zij hun noodlot, of beter wanneer begrepen zij wat er met hen ging gebeuren? En hoe gedroegen zij zich tijdens deze fatale laatste dagen?
De auteur Marin Gilbert heeft geprobeerd aan de hand van ooggetuigenverslagen en bewijsmateriaal uit die tijd een antwoord te geven op deze vragen. Het zijn verhalen van individuen en groepen uit vrijwel alle bezette landen, zoals Roemenië, Frankrijk, Nederland en Griekenland. Op zichzelf zijn de officiële cijfers en statistieken over deze massamoord overtuigend en vreselijk genoeg. Toch was de poging van de nazi's om de joden te vernietigen eigenlijk een moordaanslag op individuen; mensen met namen, gezinnen en eigen leefomstandigheden. Voor velen is er zelfs niemand meer om hen te herinneren, laat staan te herdenken.