Het zag er in Marlon Brando's kinderjaren niet naar uit dat er een mooie toekomst voor hem was weggelegd. Zijn vader verwisselde het burgerleven voor een moeizaam boerenbestaan en zijn moeder - een dominante vrouw, teleurgesteld in het leven en het huwelijk begon te drinken. Op school manifesteerde Brando zich als een keiharde footballspeler; de militaire academie moest hij verlaten omdat hij de orde en tucht niet kon verdragen. Brando ging naar New York en verdiende zijn brood als taxichauffeur en liftbediende tot hij werd ontdekt door Lee Strasberg en Elia Kazan - het begin van een van de opmerkelijkste filmcarrières in de geschiedenis.

Brando werd 'The Wild One' (1953), 'The Ugly American' (1963), "The Godfather' (1971). Hij shockeerde de wereld in Last Tango in Paris (1972) en bewees zijn gevoel voor duistere krachten in 'Apocalypse Now' (1977). Maar hij liet de roem nooit met zich op de loop gaan en privé bleef hij de rebel. Hij weigerde een Oscar om tegen de racistische behandeling van de Indianen te protesteren. En als men de roddelbladen mocht geloven, was zijn leven één lange keten van schandalen en affaires met vrouwen.

In het voorjaar van 1994, rond zijn zeventigste verjaardag, legde hij de laatste hand aan zijn autobiografie. Het is een onthullend boek geworden; een boek dat met conventies breekt en dat geschiedenis zal maken. En dat het een uniek stuk filmgeschiedenis betekent, is nu al zeker.