De jongen was onthutst over zijn moeders angst. Hij had geen ogenblik aan deze mogelijkheid gedacht. 'Welnee,' zei hij, 'de boot was buitengaats gegaan. In het gat was het geen houen, zei de schipper.'
'De Noordzee op dus; bij dit weer.' Het kwam hees uit en ze zag zo bleek als een doek.
'Bij storm kun je veel beter in volle zee zijn dan voor de banken. Dat heeft vader immers wel honderdmaal gezegd.'
Het gaf haar geen troost. Zij wankelde naar binnen en viel in de keuken neer op een stoel. Met de ellebogen op tafel en het hoofd in de handen snikte ze hartstochtelijk. De kinderen stonden erbij, verdwaasd en bang...

Jan Loots voer jarenlang over de wereldzeeën en zag vreemde havens en verre landen. Nu kiest hij, om vaker bij zijn vrouw te zijn, vol aarzeling voor het loodsleven. Zou het wel de nodige spanning en vertier opleveren? Of zal hij als een trambestuurder op zijn dooie akkertje steeds hetzelfde rondje moeten varen?
Maar het vak van loods is heel anders dan hij had kunnen denken! Een loods is de man op wie het aankomt in de meest kritieke situaties. Hij moet voortdurend scherp letten op de wind, het tij, de banken; op in- en uitgaande schepen die rakelings langs hen varen en soms onverwacht naar hem overlopen. Eén verkeerd bevel, één aarzeling, één fout wat betreft stroom en tij bij het ingaan van de pieren kan het schip naar de bodem brengen...